tag:blogger.com,1999:blog-153545712011-11-24T06:50:16.600+02:00gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.comBlogger2361100tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-13282137974060520402009-03-02T12:12:00.000+02:002009-03-02T12:59:01.132+02:00işyerine geldiğimde içerisi havalansın diye camları açtım.<br /><br />tam camı açtım, odaya kafamı çevirirken birden durdum. bahçedeki erik beyazlara bürünmüştü.<br /><br />-ne kadar klasik bir kelime beyazlara bürünmek, ama ne kadar da güzel. yerine başka kelimeler aradım, bulamadım.-<br /><br />şaşırdım, bir an sıcak bir rüzgar esti, güneş sanki bulutların arasında kıpırdandı.<br />çimenlerin yeşili üstünde kuru, yeşilsiz dallarında beyaz çiçeklerle ne kadar tazeydi.<br />yenilenmenin müjdesini taşıyordu.<br />mart...<br />yeniden doğuş, yenilenme...<br />yeni başlangıçlar...<br />fazlalıklardan kurtulma zamanları...<br /><br />bazen herşey ağır geldiğinde, bakıyorum ağırlık yapan nedir diye.<br />kollarıma, ayaklarıma, kafama hangi ağırlıkları takmışım da yürümeye çalışıyorum diye...<br /><br />gereksiz işlere mi batmış ayaklarım? gitmem gereken yere gidemiyorum.<br />tanımadığım ve görmek istemediğim insanlar mı girmiş kollarıma beni bırakmayan?<br />geçmişe bırakmam gereken hangi takıntılar ve olaylar hala kafamda?<br /><br />dün akşam dolabımdaki fazla kıyafetleri ayıkladım, verilmek üzere ayırdım.<br /><br />bahara hazırlanıyorum kuzum.<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Sau7svZL-qI/AAAAAAAAAO0/MWoDi11nDLI/s1600-h/c6339.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 384px; height: 257px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Sau7svZL-qI/AAAAAAAAAO0/MWoDi11nDLI/s400/c6339.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5308542963097008802" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1328213797406052040?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-72984262136680065612009-02-25T15:15:00.003+02:002009-02-25T16:10:37.909+02:00geçen hafta eskişehir'deydim. insanlar burdan biraz daha mutlular.<br />kaygı, korku ve endişe sanırım daha az...<br />bilinç hallerinin bulaşıcı olduğunu söylüyordu geçenlerde okuduğum makale...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/SaVQVuKLhiI/AAAAAAAAAOk/MPYKI_de2oU/s1600-h/magic_tree_chimp.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 199px; height: 297px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/SaVQVuKLhiI/AAAAAAAAAOk/MPYKI_de2oU/s400/magic_tree_chimp.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5306736070024201762" border="0" /></a><br />biliyorum bunların hepsini bildiğini.<br /><br /><br />ben iyiyim. parmağımda ağustos ayından bir hatıra kalsa da o da iyi...<br /><br />hayat sen neresinden bakıyorsan o değil midir?<br />benim durduğum yer güneşli bir çimenlik...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-7298426213668006561?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-13173483041758073992008-08-19T16:16:00.000+03:002008-08-19T16:25:38.321+03:00hepimizin hayatta yaşadığımız travmalarımız var. yaralarımız. büyük ya da küçük.<br /><br />üç hafta kadar önce parmağımı kestim. doğrusunu istersen fena bir kesik değildi; bıçak kemiğe dayandı sözünün ne demek olduğunu tam ve net olarak biliyorum artık. beş dikiş attı doktor.<br /><br />beni kan tuttuğunu bir kere daha deneme fırsatı oldu. acı konusunda fena değilim, dayanıklı olduğum söylenebilir ancak görmek ya da bakmak ya da tahayyül etmek kanın damarlarımdan çekilmesi gibi bir sonuç ortaya çıkarıyor.<br /><br />nasıl mı?<br /><br />parmak kesildi. bir acı oluştu. buraya kadar tamam. çok fazla ve dayanılmaz bir acı değildi. çok hoş bir durum da değildi ancak sorun yoktu. ne zaman ki parmağıma sardığım sargıyı çıkardılar ve kesildikten sonraki ilk halini gördüm, o zaman içim bi fena oldu.<br /><br />kendi kendime canımın daha fazla yanacağını, kötü bir kesik olduğunu, dikiş atacaklarını, dikiş atarken canımın daha fazla yanacağını, parmağımın uyuşmaya başladığını, gecenin bir vaktinde hastaneye bir sürü gereksiz para vereceğimi düşündüm, düşündüm, düşündüm... çok acınası bir haldeydim. vah zavallı ben'dim...<br /><br />hele etrafımdaki kişiler bakıp da "ah canım, çok acıyor mu?" " ayyy, nasıl kestin öyleee...." "dikiş atmak iyi olabilir..." ... dedikçe içim bir fena oldu.<br /><br />gece 12.00 gibi hastaneye gittik. doktor dikiş atarken ya da temizlerken bakmadım. biliyorum ki bakarsam içim yine fena olacak. ama bakmamam engelleyemedi. çünkü bu sefer de kafamda kurmaya başladım. "ayy... evet iğne yapıyor. kesiğin içine mi yaptı? evet... ay... acıdııı... şimdi mi dikmeye başlıyor acaba? evet evet... başka şeyler düşün... saat kaç oldu acaba? yarın elimi kullanabilir miyim? sabah erken kalkmam gerekecek, kaç gibi çıksam evden?... hı... dikiyor evet. acıyor mu? hımmm.. evet biraz... aslında çok acımıyor canım. az bir acı bu. ama sanki çok daha fazla gibi geliyor."<br /><br />yaşadığımız olaylarda da aynı şeyi yaptığımızı fark ettim.<br /><br />diyelim ki sevgilimiz bizi terk etti. bunun normal olarak bir acı vereceği gerçek. ama ne kadar acı olacak? belki nefes alamaz hale geleceğiz. belki ağlayacağız. belki canımız acıyacak (bu konu çok enteresan hakkında, bi'ara konuşalım mı bununla ilgili? ne dersin?). belki de çok fazla umursamayacağız.<br /><br />yaşadığımız şeyleri çok fazla didiklemeye, üzerine günlerce kafa patlamaya, herkese anlatmaya, kendimize acımaya ve ne kadar zor durumda olduğumuzun, nasıl haksızlığa uğradığımızın bize tekrar tekrar anlatılmasına kendimize kaptırdıkça, yaramız daha da sızlamaya başlıyor.<br /><br />yaşadığımız bir olay sonraki bir haftamızı, bir ayımızı, bir yılımızı hatta daha korkuncu tüm hayatımızı etkisi altına alabiliyor.<br /><br />bir an durup ne kadar gerçek olduğuna bakmak gerekiyor.<br /><br />ancak biraz daha yukardan...<br />biraz daha kendi dışımdan...<br /><br />yıllar önce bir yerde mi duymuştum, bir yerde mi okumuştum şimdi hatırlayamıyorum. kendini kötü hissettiğin zaman tüm evren içinde kapladığın yeri düşünme ile ilgili bir konuydu.<br /><br />evrenin, hayatın ve zamanın sonsuzluğu içerisinde benim yaşadığım neydi? insanlık için ne kadar önemliydi? ve en önemlisi gerçek miydi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1317348304175807399?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-79146721341796315622008-04-30T11:11:00.005+03:002008-04-30T11:18:10.317+03:00bahar kapıya kadar gelmişken, güneş tepede ve sırtımı güneşe vermişken hayat elbette çok güzel.<br /><br />sabahları içinden geçtiğim parkta, parklar ve bahçeler müdürlüğünün düzenleme çalışması var aylardır. her tarafı kazdılar, söktüler, betonlar döktüler, ağaçları budadılar, bazılarını söktüler.<br /><br />haftalarca sabahları ağaçları toplamaya gelen teyze ve amcalar gördüm. hatta dün sabah oldukça yaşlı bir teyze yine gelmiş çalı çırpı topluyordu.<br /><br />sonra yine sabahları yine park ve bahçeler müdürlüğü bünyesinde lale dikim ve söküm işleriyle uğraşanları görüyorum. çiçeklerden desenler yapıyorlar şehrin içine, bizim için dostum, biz sevinelim, mutlu olalım, çiçekler etrafımızda olursa belki içimiz de çiçek açar diye... evet kesinlikle bunun için...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/SBgqOzcbNmI/AAAAAAAAAJ8/lOk1As_OpDo/s1600-h/lale.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/SBgqOzcbNmI/AAAAAAAAAJ8/lOk1As_OpDo/s400/lale.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5194948603987834466" border="0" /></a><br />benim de çiçeklerim var işyerinde biliyorsun, bu aralar pek ilgilenemiyorum onlarla, oysa bahar geldi, bas bas bağırıyorlar bizimle ilgilen, kaplarımıza sığmıyoruz, yeni topraklar istiyoruz, yenilenmek istiyoruz. bahar sana geldi ya hani bize?<br />tamam diyorum, haklısınız, ihmal ettim sizi, söz en kısa zamanda ilgileneceğim... derken zaman yine su olup akıyor...<br />daha dün diyordum ki bu kış nasıl geçecek acaba?<br /><br />işyerine geldiğimde parktan getirdiğim taba rengi toprak parçaları bırakıyorum yerlere. yürürken o kadar dikkat ediyorum çamurlara basmayayım, üstüme sıçratmayayım, ayaklarıma bulaşmasın diye, ancak ne yaparsam yapayım bir kaç parça mutlaka bulaşıyor, en çok ayakkabı tabanındaki girinti çıkıntıların arasına sıkışıyorlar, ne yaparsam yapayım çıkmıyorlar.<br />oysa ki mecburum bu parkın içinden geçmeye.<br /><br />hayatın içinde de aynı şeyi yaşıyorum. yürürken ayaklarıma bulaşan şeyler, kusurlar, hatalar, dikkatsizlikler, mutsuzluklar...<br />hayat bu ya, içinde herşey var;<br />çimen kadar çamur da,<br />çiçek kadar diken de...<br /><br />çamura batmamak, dikeni elime batırmamak için tüm bunlardan uzak durmak mı daha iyidir?<br />bahçeye girmemek, elini güle uzatmamak?<br />olduğun yerde kalmak ve seyretmek...<br /><br />yoksa esas mesele<br />bahçeden geçmek,<br />gülü koklamak,<br />ilerlemek,<br />devam etmek,<br />çamura bulanmadan, ellerimizi kanatmadan yapabilmekte mi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-7914672134179631562?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-17617776613923922172008-02-15T16:16:00.002+02:002008-02-15T16:48:47.943+02:00<div align="center"><br /></div><br /><br /><div align="left">insan, hayatının bir döneminde mutlaka mutluluk üzerine düşünüyor.<br /><br />kendime sormuş, şiirlerde, romanlar duymuş ancak net bir karar vermemiştim, karşıma çıkan herkese sormaya başladım;<br />"mutluluk nedir sence?"<br /><br />herkesin cevabı farklıydı, ancak kimse tam bir tanımını yapamıyordu.<br />üzerine düşünmeye ve sorgulamaya başladığımızda o konu ile ilgili çok başka dünyalar açılmaz mı önümüze...<br /><br />aradan bir kaç yıl geçti, bir çok şey yaşandı, okundu, düşünüldü. sonuçta ise vardığım nokta 2 tür mutluluk olduğuydu. birinde hemen ve anında oluşan bir tatmin hissi varken diğeri daha uzun vadede sonuçlarını gösteriyordu.<br /><br />şöyle ki;<br /><br />yapmak istediğim bir şey var, o anda yaparsam beni inanılmaz bir şekilde -ya da inanılır- "mutlu edecek". istiyorum ve yapıyorum. sonrasında başlayan süreçte ise bir pişmanlık ya da boşluk hissi oluyor genelde… gitgide düşüşe geçen ve sonunda vasata varan bir mutluluk...<br /><br />yapmak istediğim şeye bakıp 10 sene sonra da -ya da 10 dakika ya da 10 gün...- bunu yaptığıma pişman olacak mıyım? diye sorduğumda cevap evetse o anda onu yapmamak mutluluk verebiliyordu. bu ise gitgide ve zamanla büyüyen bir mutluluktu.<br /><br />o kadar uzun yaşayacağımın garantisini kim verebilir ki bana?<br />zamanın garantisi yoksa, neden uzun vadeli mutluluklar peşinde koşayım ki? diye sormaz mı insan aklı?<br />sorar elbette...<br />oysa yapılmış olması gerekeni yapmak bile, o anda başlı başına bir mutluluk kaynağı –bize acı verse bile- -kelebek etkisi, bunu bir kere daha gösteren bir film olmuştur bana-<br /><br />yalnız kaldığımızda fısıldayan bir ses duyuyoruz,<br />gece başımızı yastığa koyduğumuzda... aslında o kadar iyi biliyoruz ki…<br />herşeyi... </div><br /><br /><div align="left"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167218876427527522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/R7WmMOYn5WI/AAAAAAAAAJM/M7HaMIZvk0g/s400/600px-Milky_Way_2005.jpg" border="0" /><br />başkalarına anlatma hevesimiz, belki sadece kendimizi doğru yaptığımıza inandırma isteğimizden...<br /><br /><br />sonra,<br />yıllar sonra bir hint destanında şöyle diyordu krişna;<br /><br />"Önce zehir gibi görünen ama sonunda nektar tadı veren mutluluk Sattva mutluluğudur ve kendi kendisiyle barışık bir zihinden doğar.<br /><br />Duyuların verdiği zevk önce nektar gibi tatlıdır ama sonunda zehir acısına dönüşür. Bu Racas mutluluğudur.<br /><br />Tamas insanları ise mutluluğu uykuda, uyuşuklukta ve her türlü uyuşturucuda bulurlar. Böyle bir mutluluk baştan sona yanılsamadır."</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1761777661392392217?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-79183456979205736552007-12-24T12:12:00.000+02:002007-12-24T12:11:28.393+02:00<span style="font-style: italic;">eski yazı...</span><br /><br />akan kanla ödenen ne çok bedel var. akan sıcak kan eşitliyor en zıt kutupları. yapış yapış kan izi ellerimizde. bedeli ödenmiş günahlarımızın hafifliği ruhumuzda.<br /><br />iyi bayramlar.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-7918345697920573655?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-55883482319818029372007-11-23T10:10:00.000+02:002007-11-23T10:33:36.773+02:00geceleri genelde biraz geç dönüyorum eve...<br />geçen gece bi'kaza oldu tam önümüzde, köprü çıkışında, o kadar önümüzde ki, ilk duran araç bizdik. toz bulutu vardı her yerde. ben ambulans çağırdım. arabadaki diğer kişiler ilk yardım için indiler. ayrıntıları sonrasında<a href="http://www.cnnturk.com/TURKIYE/haber_detay.asp?PID=318&amp;haberID=404331"> gazetelerden</a> takip ettik.<br />hep denir ya, hayat bir saniyede değişir diye, o kadar iyi bilmemize rağmen hep bilmiyormuş gibi yapmayı tercih ederiz. gerçi yaşayabilmenin kuralı bu belki...<br />yok yok... asıl mesele bunu bilip de, yaşamaya ona göre devam edebilmekte...on dakika sonra herşey değişecekse de değişmeyecekse de benim kafam rahat olmalı. bu ne demek; hayatı ertelememek demek. yok yok, hemen dünya turuna çıkmalı demiyorum. o başka bişey, alakasız bir kandırmaca. hayatınla ne yapmak istediğine kesin olarak karar vermek ve onu yaşamak kastettiğim. yapmak istediğimiz şeyler için kırmızı kar yağmasını beklememek.<br />herkes <a href="http://www.izedebiyat.com/yazi.asp?id=43113">türlü şeyler isteyebilir</a> bu noktada fakat biraz daha sakin olup bakınca ilk istekler yerini anlamsızlığa da bırakabilir. ölmeden önce skuba yapmış ya da bir deniz fenerinde sabahlamış ya da dünyanın bütün içkilerini içmiş ya da en yüksek binasına çıkmış, bangee jumping yapmış ya da en iyi 8000 filmi seyretmiş...olmanın bir önemi olacak mı?<br />bunların ötesinde olan nedir?<br /><br />yine eve dönüş yolunda şöyle oldu;<br />yolda giderken bi baktık ki bizim olduğumuz şerit durmuş ancak yanımızdakiler hızla akmaya devam etmekte... konuşmaya daldığımızdan bir süre fark etmedik. sonra hemen çıktık sola dönmek için ışıklarda dizilmiş araçların arkasından. biz sola dönmeyecektik ki...<br />aklıma geldi;"işte dedim, hayatın içinde de bu şekilde hiç alakamız olmayan şeylere takılıp duruyoruz ve daha komiği bunu fark etmiyoruz bile... öylece duruyoruz."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-5588348231981802937?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-49425550819160620822007-11-09T12:12:00.000+02:002007-11-09T17:23:30.547+02:00hayat gerçekten dolu dizgin akmaya devam ederken sana hangisini anlatacağımı bilemedim. gün içinde aklımın bi'yanında "evet, bak bunu anlatmalıyım" dediğim şeyler geldi ve geçtiler... pek çoğunu hatırlamıyorum. yok oldular mı demek? pek öyle sayılmaz, belki kafamdaki bir soru işaretinin izleriydi, cevap bulununca sorular da kalmıyor ortada... ya da başka zamana ertelenmiş bazıları... bazılarını da uluorta dökmek pek doğru olmaz.<br /><br />oysa hepimiz herşeyi sereserpe yaymayı ne kadar doğal karşılar olduk. içimizde ne varsa ama ne varsa ortaya dökmeye, başkalarının üstüne sürüp bulaştırmaya çok hevesliyiz. anlattıkça sanıyoruz ki ya kaybolacak acıklı durumlarımız ya da anlattıklarımız bir sihirli değnek dokunduracak ve düzeltecekler...<br /><br />herkes birbirinin acısını veya düşmüş, yıkılmış hallerini görmeye pek meraklı. sanki onları gördükçe kendi halimizin ne kadar iyi olduğunu bir kez daha anlıyor. içten içe bir kibire kapılıp onlara yukarıdan bakıyoruz;<br />"ah ne zavallı şeyler bunlar, birileri yardım etmeli..."<br />bir dedikodu hevesi hepimizin içinde, kursağında...<br /><br />kendine bakmaya korktukça insan başkalarını seyretmeye o kadar hevesli... içinde kötü bir şeye mi rastladın? beğenmediğin bir yüzünle, bir zayıflığınla mı karşılaştın? üzülme hemen, moralini bozma, düzeltmeye uğraşma... senden daha kötü durumda olan birilerini mutlaka bulursun ararsan... zaten birini bile bulsan, yeter seni haklı çıkarmaya...<br /><br /><br /><br /><br />teröre lanetler yağdıran bir zihniyetin neden aile içi şiddete karşı çıkmadığını anlamak mümkün değil<a href="http://dosyalar.hurriyet.com.tr/aileici/aileicisiddet2.asp"> mesela</a>... oysa hani "bir insanı sevmekle başlayacak(tı) herşey"<br />birbirinden nefret etmek üzerine kurulu bir sistemin içindeyiz. yanımızdan geçerken çamur sıçratan araba şoförüne küfretmekten, <a href="http://www.milliyet.com.tr/2007/11/09/yasam/axyas02.html">üçüncü</a> <a href="http://www.hurriyet.com.tr/ucuncusayfa/7650845.asp?gid=205&amp;sz=49485">sayfa</a> <a href="http://www.hurriyet.com.tr/gundem/7412338.asp?gid=205&amp;sz=49485">haberlerinden</a>, tvlerden-<a href="http://www.resimland.net/data/media/105/www.resimland.net_kurtlarvadisi_pusu.jpg">dizilerden</a>-klip ve şarkılardan, bilgisayar oyunlarından üzerimize akan şiddet selinden, isteklerimizi yerine getirmeyen <a href="http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/goster/haber.aspx?id=7646989&amp;tarih=2007-11-08">ebeveynleri öldürmesi için kiralık katiller tutmaya</a> kadar çok şiddetle çevriliyiz ki, şiddetin olmaması durumu tuhaf gelmeye başlıyor. ve nedense en göze batan ve görünen kısımlarını tutup onları demagoji malzemesi olarak kullandığımızda yaptığımız herşeyi temizlemiş, aklayıp paklamış oluyoruz. buzdağının görünen ya da üzerimize üzerimize gelen-getirilen kısmı üzerinde üç beş laf parçalayıp, slogan atınca, msnde isimlerimizin yanına başı yana düşmüş çiçekler koyunca görevimizi yerine getirmiş tertemiz vatandaşlar oluyor, geceleri başımızı yastığa huzurla koyup, en derin ve güzel uykuları uyuyabiliyoruz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4942555081916062082?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-46501295776963464412007-10-30T14:14:00.000+02:002007-10-30T14:08:10.317+02:00önce; cumhuriyet bayramımız kutlu olsun.<br /><br /><br />sonra; sevgili <a href="http://bencede.blogspot.com/">mathy</a> sobelemiş beni, gerçi geçenlerde de sobelemişti, bir türlü cevaplayamadım. şimdiki mesele şiirmiş. sanırım en sevdiğimiz şiiri yazmamız gerekiyor. açıkçası "en" meselesi her zaman değişken ve geniştir, o yüzden de zordur. ben <a href="http://www.siirgen.org/siir/n/nazim_hikmet/Nazim%20Hikmet%20-%20Kendi%20Sesinden%20Siirler%20-%2032.%20Salatalik.mp3">buna</a> karar kıldım.<br /><br /><br />daha sonra; haftasonu trekkinge gittim erikli yaylası'na, aslında yaylaya kadar çıkamadık ama bu olayın şa'aneliğini hiç değiştirmedi.<br />pazar günü ise temizlik olayına girdim.<br />pazartesi boya-badana...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4650129577696346441?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-89920438742646015152007-10-19T14:14:00.000+03:002007-10-19T14:05:05.083+03:00<a href="http://www.youtube.com/watch?v=cWCCXF9v8l4">opera</a> dinleyip <a href="http://www.flickr.com/photos/lightspectrals/">bu</a> bayanın fotoğraflarına bakmak, bu hafta beni en çok dinlendiren şeyler oldu.<br /><br /><br />artık yolda da müzik dinleyebiliyorum... ki bir insan daha ne istesin...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8992043874264601515?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-73013053153970869892007-10-15T18:18:00.000+03:002007-10-15T18:13:02.838+03:00çok kişiyi gördüm bayramda. çok kişiyi dinledim. mutluyum diyen, gözünün içi gülen kim vardı? herkesin üzerine ölü toprağı serpilmiş gibi.<br /><br />oysa bakıyorum evlerinde ikea mobilyaları, koltukları, bibloları, kitapları hatta plazma tvleri bile var.<br /><br />tvlerinde insanları birbirine düşman etmek için konuşuyor sanki herkes. kendisi haklı, diğeri rezil ve rüsva.<br /><br />gazetelerde yazılar; bizler ve onlar.<br /><br />en güvendiğim insanlar bile saf olmaya çağırıyor. "taraf ol!"<br /><br />dünü bana anlatan siz değil miydiniz?<br /><br />onlar ve bizler ayrımının hiç kimseye, en azından "bizlere" ve "onlara" bir şey kazandırmadığını kaç defa öğrenmek gerek.<br /><br /><br />nefret, kin, para, uyuşturucu, hırs, kariyer, tutku, şehvet,... daha mutlu yapmayacak bizi. yapmadı. gördük. hala inanmıyoruz. daha fazla nefret edersek, daha fazla para kazanırsak, daha fazla şehvetimizi kamçılarsak, daha fazla içersek, daha fazla kariyerli olursak, daha entel olursak, daha fazla kendimizin üstün olduğuna inanırsak, daha fazla birilerini aşağılarsak daha mutlu olacağımızı zannediyoruz. hala.<br /><br />geçmiş bayramımız kutlu olsun.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-7301305315397086989?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-24334966336087087852007-10-04T11:11:00.000+03:002007-10-04T11:00:55.946+03:00suya koyulmuş küçük bi'sarmaşıktı tanıştığımız zaman. gitgide büyüdü, köklendi suyun içinde. hıh dedim, seni artık toprağa ekmenin zamanı geldi de geçiyor bile... sarmaşıklar çabuk büyüyorlar, "sana büyük bi'saksı verelim de hemencik genişleyip yayılabil" dedim.<br /><br />günden güne büyümek yerine, yapraklarını tek tek kaybetmeye başladı. belki suyunu fazla veriyorum, belki yerini sevmedi, belki... diye diye günler geçti ve bütün yapraklarını kaybetti. hemen hemen ölmek üzereydi. sadece minicik, küçücük, dört-beş cm. boyunda henüz tam açmamış bir yaprakçığı kalmıştı.<br /><br />bir çiçeğin gözlerinizin önünde ölmesini seyretmek ve bundan sizin sorumlu olduğunuzu bilmek çok fena bir duygu.<br /><br />radikal bir karar aldım. küçücük tek yaprakçığı -diğer kısımlarını temizledim- yeni ve küçük bir saksıya aldım.<br /><br />aman allahım, görmeliydin; günden güne serpildi, yeni yapraklar çıkardı, büyüdü, saksısının içini doldurmaya başladı.<br /><br /><br />neden bö'le mi olmuştu? boyundan büyük bir saksıya ektiğim için.<br /><br />önce boyuna uygun bir kapta büyütmeli, o büyüdükçe saksısını da büyütmeliydim.<br /><br />öğrendim artık.<br /><br />sonra düşündüm. acaba bizim için de geçerli miydi aynı durum?<br /><br />hani arsızca herşeyi isteriz ya. o da benim olsun, daha büyük evim olsun, daha büyük işim olsun, daha büyük arabam olsun, daha büyük param olsun, daha büyük arkadaşlarım olsun, daha...<br /><br />asıl soru; ne kadara ihtiyacımız olduğunun farkında mıyız?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-2433496633608708785?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-31301516196782508442007-10-01T13:13:00.000+03:002007-10-01T13:03:00.371+03:00aaaa... güneş....<br /><br /><div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm2.static.flickr.com/1222/1467591664_c6d40fbf6a_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1222/1467591664_c6d40fbf6a_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br />dokunabilir miyim??<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm2.static.flickr.com/1256/1467594728_b3acea6098_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1256/1467594728_b3acea6098_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br />...<br /><br /><div style="text-align: right;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm2.static.flickr.com/1244/1467595244_b08ac2e652_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1244/1467595244_b08ac2e652_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br />yakalasam??<br /></div><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm2.static.flickr.com/1334/1467595816_5c3a8b120e_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1334/1467595816_5c3a8b120e_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br />evet...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm2.static.flickr.com/1248/1467592838_f750a9836d_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://farm2.static.flickr.com/1248/1467592838_f750a9836d_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RwC2vVN1-RI/AAAAAAAAAHk/J4dwDzBsAJA/s1600-h/S6000013.JPG"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-3130151619678250844?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-8738191834568580852007-09-28T17:17:00.000+03:002007-09-28T17:30:40.368+03:00kaç günün soğuğu ve yağmurundan sonra yaz günü gibi dışarısı.<br /><br /><br />yarın biraz şansa ihtiyacım olacak.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-873819183456858085?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-6742614856932787902007-09-25T13:13:00.000+03:002007-09-25T12:57:20.190+03:00bazen değişmek isteriz. evet evet, kesin olarak böyle olmak istemiyoruzdur. o kadar net görünür ki bunca zamandır nasıl böyle yaşayabildiğimize şaşar, nice fırsatları kaçırdığımızı düşünürüz. sonra değiştirme zamanı gelince bakarız ki zamkla yapıştırmışız o istemediğimiz kısımları ve çıkmak istemiyorlar.<br /><br />ev temizlemek istiyoruz diyelim. yıllardır kullandığımız eşyalar var ya da dün aldıklarımız, incik boncuktan ağır ve hantal olanlara kadar yüzlerce şey... herşeyi elden geçirip, ayıklamak bazen ne kadar zor gelir. hem zaten onları atıp yerine ne koyabiliriz ki? bomboş bir eve dönmesin? üstelik yıllardır biriktirdik canım onları. tamam biraz tozlu ve eskiler belki ama taaaa ilkokul aşkımın verdiği aşk acısını nasıl atarım ben? hem rengi çok güzel hem de ordan kalan boşluğa ne koyacağım? bütün hayatım bu ayrıntı ve incik boncukta saklı benim. tamam kabul ettim ya, eskidiler artık, çoğu sadece kalabalık yapıyor, toz üretiyor, nefes almayı zorlaştırıyor...<br /><br /><div style="text-align: left;">bi'hikaye okudum geçenlerde; öğretmen öğrencilerine diyor ki "her affetmediğiniz kişi için bir patates alın, üzerine o kişinin ismini yazın ve patateslerin hepsini bir torbaya koyup, bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin yanınızda taşıyın" velhasılıkelam bir haftanın sonunda bütün öğrenciler şikayete başlar "ay bu torbalar çok ağır, yorulduk, bittik, herkes bize bakıyor, kötü kokuyor..." "affetmek en başta kendimize yaptığımız bir iyiliktir."<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RvjbV1N1-QI/AAAAAAAAAHc/7R7N69WuRX0/s1600-h/devil2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RvjbV1N1-QI/AAAAAAAAAHc/7R7N69WuRX0/s400/devil2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5114078544988076290" border="0" /></a><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-674261485693278790?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-12366472759439046912007-09-24T12:12:00.000+03:002007-09-24T11:48:50.885+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rvd1uFN1-NI/AAAAAAAAAHE/_RxWn5WkTLo/s1600-h/1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rvd1uFN1-NI/AAAAAAAAAHE/_RxWn5WkTLo/s400/1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5113685336437160146" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">bergama - <a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Pergamon">pergamon</a> - zeus tapınağı<br /></div><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rvd15FN1-OI/AAAAAAAAAHM/xiRkfjX4zrE/s1600-h/5.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rvd15FN1-OI/AAAAAAAAAHM/xiRkfjX4zrE/s400/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5113685525415721186" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />assos - <a href="http://www.kenthaber.com/Arsiv/AntikSehirler/CANAKKALE/Merkez/AntikSehir_126.aspx">athena tapınağı</a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rvd2KVN1-PI/AAAAAAAAAHU/7daP8fxPskw/s1600-h/3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rvd2KVN1-PI/AAAAAAAAAHU/7daP8fxPskw/s400/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5113685821768464626" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">bergama - <a href="http://freehost02.websamba.com/bergamaturkey/tarih/asklepio/asklepio.htm">asklepion </a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1236647275943904691?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-49577019464238848132007-09-18T11:11:00.000+03:002007-09-18T11:26:16.180+03:00yazmadım. uzun zaman oldu. tatildeydim kuzum.<br /><br /><a href="http://kovuktakiler.blogspot.com/">deriniz</a>'in misafiriydik. süper şa'ane ağırladı doğrusu. harkulade bi'insan kendisi.<br /><br />bi'çeşit kuzey ege gezisi oldu. antik şehirleri gezdim. assos'tan bergama'ya... fotoğraflar sonra...<br /><br />haftasonu yine ankara yollarındaydım. bozkır gerçekten güzel. 10 dak'kadır fotoğraf arıyorum ne demek istediğimi anlatabilecek. bulamadım. fotoğraf ancak bir kısmını gösterebiliyor. sadece bir bakış. içinde olmak ise başka. bütünü kavramak bir parçayı görmekle çok mümkün değil. -bir parçasını bile bilmezken neleri tam anlamıyla bildiğimizi düşünmüyoruz ki...-<br /><br />geçenlerde televizyonda moğolistan'ı gösteren bi'belgesele rastladım. anlatan kişinin saçmalıkları bile güzelliğini bozamadı. uçsuz bucaksız bi'yeşil, inanılmaz bulutlarla kaplı gökyüzü. gönünce kalakaldım. gördüğüm ilk yer cengiz han'ın başkentiymiş. tabi ki kalan hiç bir şey yok, kalıcı olabilecek eserler zaten çalınmış ya da tahrip edilmiş. sözün kısası orda da gördüm ve anladım ki bozkır meselesi başka...<br /><br />her baktığın yerde ufuk çizgisini görebiliyor olmanın nasıl bir his olduğunu hayal edebiliyor musun?<br /><br />her tarafımız binalarla çevriliyken, zannediyoruz ki doğal bir şey bu.<br /><br />ne büyük yalan.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Ru-KgJQXqtI/AAAAAAAAAG8/GJlzmiAE404/s1600-h/163828153_2eb9861627_o.jpg"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4957701946423884813?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-42407025996137114582007-08-29T11:11:00.000+03:002007-08-29T11:26:44.361+03:00cumartesi akşamı artık pazar olmuşken istiklal'de bi' arkadaşımı arıyordum. dur dur baştan başlıyım...<br /><br />izmir'den bi'arkadaşım geldi, barışarock'a gelmişler. "hoşgeldiniz sefalar getirdiniz" dedim. "hazır gelmişken görüşelim..."<br /><br />görüşme zamanı cumartesi gecesi yer taksim. ancak ufak bir aksilik oluyor, benim işim pazar gününün ilk saatlerine uzuyor ve telefonumun şarjı bitiyor. neyse... aslında pek önemsiz ayrıntılar bunlar. ve ben istiklal'de sağ ve solunu karıştıran arkadaşımın tarifleriyle bilmediğim mekanı bulmaya çalışıyorum. bi'şekilde buluştuk.<br /><br />anlatmak istediğim bunlar değildi aslında. nebiş bö'le yapardı küçükken -artık büyüdü-; akşam saatlerinde yaptığı bir şeyi anlatmaya sabah uyandığı zamandan başlardı.<br /><br />oldukça yorgun istiklal'de yürümeye başladım. en tenha zamanlarını sabaha karşı gördüğüm fakat hiç bir zaman boş olmayan caddede insanları seyrederek yürüdüm. her tarafta çöpler vardı. sokağın dağınıklığı ve pisliği mi insanlara yansımıştı insanlarınki mi ona, önce emin olamadım.<br /><br />sonra sabah saatlerindeki hali aklıma geldi; esnaflar yeni yeni açmışler dükkanlarını, sakince sabah temizliklerini yapıyorlar. o saatlerde, geceden yorgun fakat iyi bir güne kalkmış gibi bi'hali olur caddenin.<br /><br />o zaman yok dedim, istiklali bıraksalar kendi haline kirlenmez bu kadar. sonra insanların sabah kalktıkları hallerini düşündüm. hatta gece çıkmaya hazırlanırlanırken, süslenirken, kendince güzel kıyafetlerini giyip makyajlarını yapıp, traşlarını olur, saçlarını yaparken...<br /><br />hepimizdeki bu kirlenme merakı neden o zaman?<br />pis olduğumuzda kirlenme korkumuz mu kalmıyor?<br />bi'şekilde korkularımızdan mı kurtuluyoruz?<br /><br />fiziksel olarak değil sadece söylediğim, duygusal olarak, düşünsel olarak...<br /><br />kirlendikçe sanıyoruz ki daha iyi, daha yıkılmaz, daha kırılmaz, daha çok bilen oluyoruz.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RtUszeXQ2BI/AAAAAAAAAGs/phxrjx09vpE/s1600-h/22Feb2006114067681805monkboys%5B1%5D.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RtUszeXQ2BI/AAAAAAAAAGs/phxrjx09vpE/s400/22Feb2006114067681805monkboys%5B1%5D.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104035015529912338" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">*fotoğrafı bi' internet sitesinden almıştım, fotoğrafçının adını not etmiştim, kaybetmişim... özür diliyorum...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4240702599613711458?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-58517929404648386782007-08-28T14:14:00.000+03:002007-08-28T14:03:51.299+03:00geçen hafta iki günlüğüne adadaydım.<br /><br />her gittiğimde "ne güzel..." diyorum kendi kendime. "evet evet... adada evi olmalı insanın."<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-5851792940464838678?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-61325846615667833362007-08-15T18:18:00.000+03:002007-08-15T18:05:01.945+03:00geçen gün çengelköy'de çınaraltı'na gittim öğlende.<br /><br />balık, deniz, güneş, yaz, sıcak, sohbet, vapurlar, garsonlar, sodalar, limonlar, yollar falan...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RsMUcfEDuOI/AAAAAAAAAGk/YJ-Gvgt1JgI/s1600-h/S6000020.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RsMUcfEDuOI/AAAAAAAAAGk/YJ-Gvgt1JgI/s400/S6000020.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5098941682720946402" border="0" /></a><br />boğazdan vapurla her geçişimde "işte tam yaz" diyorum.<br />iyot kokusu geliyor burnuma,<br />saç diplerim tuzlu suyla ıslansın istiyorum.<br />sonra gökyüzüne bakıyorum;<br />beyaz bulutlu...<br />tam sevdiğim gibi...<br /><br />hepi topu 7 dakkadır beşiktaş/üsküdar arası.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-6132584661566783336?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-959050878745116962007-08-10T18:18:00.000+03:002007-08-10T18:01:12.851+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rrx9iPEDuNI/AAAAAAAAAGc/_A3nDY2iDOw/s1600-h/S6000010.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rrx9iPEDuNI/AAAAAAAAAGc/_A3nDY2iDOw/s400/S6000010.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5097086905389136082" border="0" /></a><br />bazen blogları okurken, bazen yolda yürürken, bazen birini dinlerken "ahh..." diyorum, "işte bunu yazmam lazım, bunu anlatmam lazım..." sonra zaman geçiyor, hemen o anda su olup akıyor ve ben unutuyorum. sonra unuttuklarımı düşünüp bulamıyorum, bulamayınca demek ki o kadar önemli değilmiş diyorum. oysa ne alakası var değil mi?<br /><br />yaz ortası gelince zannediyorum ki hep yaz hayatımda. kışın da aynı durum geçerli. şu an mesela kış, kazaklar, paltolar, soğuk hava ne kadar uzak geliyor. sanki ben hiç yaşamadım. hep yazdı.<br /><br />üzüntü ve sevinçlerimiz için de böyle aslında. depresyondayken sanki hayatta başka bir gerçek yokmuş gibi gelir. mutluyken hep mutluyuzdur.<br /><br />hangisi mi gerçek?<br /><br /><br /><br />hepsinin geçiçi olduğunu bilmek.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-95905087874511696?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-14983538329570418562007-08-03T14:14:00.000+03:002007-08-03T14:23:19.141+03:00annem dışarda yemek yeme olayın hâlâ karşıdır; "ay pis pis şeyler... nasıl yiyorsunuz anlamıyorum..." "onların nasıl yapıldığını bir görseniz asla yemezsiniz..." "evde mis gibi dolma var, gidince onu yeriz..."<br /><br />bu yüzden küçükken babamla bi'yerlere gitmek çok zevkli, maceralı ve değişik olurdu. çünkü yapılan iş ne olursa olsun -birilerini ziyaret, bi'yerlere kayıt, sınav, hastane..." mutlaka ekstra bi' aktiviteyle taçlandırılırdı.<br /><br />ilk ne zamandı açıkçası hatırlamıyorum. ancak şöyle bi'düşündüğümde hatırladığım ortaokula kayıt yaptırdıktan sonra okulun karşısındaki kebapçıya gitmemiz geliyor aklıma. yaz sonu olmalı, o yaşlarda insanın herşeyine büyükler karar veriyor, enteresan aslında.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1498353832957041856?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-18244967298304108632007-07-20T15:15:00.000+03:002007-07-20T15:43:34.758+03:00dün sabah annemle karşılıklı oturmuş kahvaltı ederken apartmandan sesler gelmeye başladı. ilkini çok önemsemedik, malum alışkınız biz olaylı günlere. kulak verince anladık ki biri kapıyı yumrukluyor, bi'kaç kere olunca "anne bi'bak istersen" dedim. kalktı, biraz sonra içeri girdiğinde "yukarı -üstümüzdeki daire oluyor- temizliğe gelen kadın kapıda kalmış, bende çağırdım gelsin burda otursun diye" dedi. "iyi yapmışsın tabi..."<br /><br />neyse ablamız geldi. sevgiymiş adı, tanıştık. kahvaltı soframıza buyur ettik ki bilirsin meşhurdur şazi'nin hazırladığı kahvaltılar. neyse, kuzen de bize gelmişti bi'gece önce, o da kalktı. dört bayan kahvaltı muhabbetimiz başladı.<br /><br />normalde evin anahtarı varmış onda fakat hırsızlık olaylarından sonra yukarıdakiler de ek olarak bir demir kapı yaptırdılar. onun anahtarı olmadığından kapıda kalmış. "uyuyorlar heralde daha, duyuramadım sesimi, erken geldim ben biraz. dönüş yolunda trafiğe yakalanmamak için erken çıkıyorum" diyor.<br />"nerde oturuyorsunuz?" diye soruyorum bende bunun üstüne.<br />"avcılar."<br />"uzakmış..."<br />"evet."<br /><br />"hırsız korkusundan yaptırdılar demek demir kapıyı"<br />"evet."<br />"çok arttı hırsızlık, önceden kapkaçtı, şimdi o azaltı, evlere giriyorlar."<br />"geçen gün bize de girdiler." diyor sevgi abla, "çocuklar bana bi'telefon almışlardı hediye, onu almış, ondan önceki girişlerinde de çocuğun üniformasını, cüzdanını, pantolununu falan alıp çıkmışlar..."<br />"üniformayı bile?? vay canına, gerçekten n'olucak halimiz?"<br />"aç millet evladım" diyor.<br /><br />laf lafı açıyor. adını bu laflar arasında öğreniyoruz aslında.<br /><br />"sevgi benim adım" diyor.<br />annem atlıyor hemen;<br />"aaa.. sevgileri çok severim ben, bizim sevgi abla vardı, sonra sevgi...." falan diye giriyor hemen lafa...<br />"sevgilere kader pek gülmez ama." diyor bizim sevgi abla. belli ki onun kaderi de gülmemiş, öyle anlıyoruz.<br />sonra yine laf lafı açarken açılıyor, sevgi abla başlıyor anlatmaya...<br />"üç tane çocuğum var benim" diyor, "allah bağışlasın, tek başıma büyüttüm hepsini, temizliğe giderek"<br />"bak sen hırsızlık yapmamışın, kötü yola düşmemişin, çalışmışın büyütmüşün, demin diyordun ya açlar o yüzden hırsızlık yapıyorlar diye, sen niye yapmadın peki?" diyorum, biraz da konuşturmak için. defalarca anlatılmış -belki en çok kendine- hikayesine başlıyor.<br /><br />zengin ve kalabalık bi' aileye gelin gitmiş. kocasını da çok severmiş. bi'gün en yakın arakadaşıyla yakalıyor kocasını, dünya yıkılıyor tabi başına. yalan söylemiyim 8-9 sene çekiyor sanırım, boşanmıyor. "çok ağladım" diyor, "gece gündüz ağlardım. yine bi'gece -çok ağlamıştım ama o gece- uykuya daldım. biri geldi omuzumu dürttü. "yeter artık, kalk ayağa dedi" o bana çok dokundu. karar verdim, kalktım ayağa"<br /><br />"allah seni inandırsın, hiç suçum yok, geldi kapıyı çaldı. açar açmaz yüzüme bir yumruk attı." şakağını ve burnunu gösteriyor, "hala çatlak..."<br /><br />"çok severdim, yani bi'allah bi' o vardı. o gece, döverken, tam şurdan" eliyle göğsünün tam ortasını gösteriyor, "bi'şey çıktı boğazıma, iplik sandım biliyo musun? bu ne ki dedim, sonra anladım ki ona olan sevgim o gece çıkmış..."<br /><br />sessiz, hala güzelce, duru yüzlü bi'kadın...<br /><br />çayını içti, bi'şey yemedi pek.<br /><br />"çocukları alıp eve çıktım. para yok, evde bi'şey yok, mahallaye yeni taşınmışız kimseyi tanımam. çocuklar tutturdu,<br />"anne televizyon seyredelim, çizgi film başladı"<br />ne televizyonu? kime gideriz?<br />"anne televizyon seyretmeye gideliiimmm..."<br />haftada yedi gün çalıştım, günde iki işe gittiğim olurdu, sırf okusunlar diye, liseden sonra okumadı hiç biri, çalışıyorlar..."<br /><br />kahvaltı sofrası kalıyor. ben kalkıp yola çıkıyorum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1824496729830410863?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-88390431379104845692007-07-17T12:12:00.000+03:002007-07-17T12:37:23.290+03:00haftasonu yollardaydım.<br />çok güzeldi.<br />bozkırı sevdiğimi anladım.<br />ankara'ya pek işim düşmez benim bilirsin.<br />ankara yollarını sevdim.<br />yenilendim.<br />geldim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8839043137910484569?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-71228205450578407942007-07-10T15:15:00.000+03:002007-07-10T14:51:54.452+03:00elbette ki hayatımızı kısım kısım bölmekten bahsetmiyorum. iş kısmında çalışacaksın, hayat kısmında yaşayacaksın diye bi'şey olabilir mi?<br /><br />ve elbette çetin altan ustaya hak veriyorum, saygı ile eğiliyorum. o da ayrı.<br /><br />benim demek istediğim ise "ne için yaşıyorum?" sorusunun cevabı ile paralel biraz. o meşhuuurrr ve felsefik soru!!<br /><br />bir an durup baktığımızda, işimiz için yaşadığımızı görüyorsak -işini severek yapmak başka bir şey bu noktada, ne için yaşıyorum demek başka. ikisinin çakıştığı olmaz mı? olur tabi, hatta bu durum için söylenecek tek söz kaymaklı ekmek kadayıfıdır, cümleye dönecek olursak...- orda kendimizle bir parça yüzleşmemiz gerektiğini düşünüyorum.<br /><br /><br /><br />" insanın değeri, aradığı şeydir." mevlana<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-7122820545057840794?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-87016117351439834902007-07-06T13:13:00.000+03:002007-07-06T13:25:58.278+03:00bir iş nedir?<br /><br />bir hayat nedir?<br /><br />hayat, iş midir?<br /><br />dediler ki, yani demişlerdi ki; "hayatını idame ettirmek için çalışır insan, karnını doyurmak, temel ihtiyaçlarını karşılamak için çalışır."<br /><br />yani esas olan başka bir şey vardır.<br /><br />iş, sadece hayatı idame ettirmek için bir araçtır.<br /><br /><br /><br />etrafıma baktıkça bazen dehşete düşüyorum gerçekten.<br /><br /><br /><br />işverenlerimize hizmet için yaşayan robotlar gibiyiz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8701611735143983490?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-86223672628221770492007-07-05T18:18:00.000+03:002007-07-05T17:51:48.393+03:00nasıl mı geçiyor günler?<br /><br />tam kapasiteyle denebilir.<br />güzel mi? güzel...<br />biraz zorlayıcı mı? zorlayıcı...<br />değer mi? kesinlikle...<br /><br /><br />yorgun olduğunda bile güleryüzlü olsan, yanından ayrılmak istemezdim.<br /><br />kendimin bile...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8622367262822177049?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-12148140765634240052007-06-29T17:17:00.000+03:002007-06-29T17:12:32.576+03:00msndeki kişisel iletilerden bi'kitap hazırlamaya karar verdim.<br /><br />o kadar yani...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1214814076563424005?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-6254081189016347172007-06-28T12:12:00.000+03:002007-06-28T11:57:38.946+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RoN3Q4SmJJI/AAAAAAAAAGU/BsE-wNQeioI/s1600-h/S6000007.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RoN3Q4SmJJI/AAAAAAAAAGU/BsE-wNQeioI/s400/S6000007.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5081035936476046482" border="0" /></a><br />bu badem. işyerinde giriş kattaki bayanın köpeği. çok akıllı. henüz 3-4 aylık. işe geliş gidişlerde karşılıyor beni. topu atıyorsun getiriyor, otur diyorsun, gel diyorsun, dur diyorsun, hepsini anlıyor.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-625408118901634717?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1965666605749316942007-06-21T16:16:00.000+03:002007-06-21T16:18:08.270+03:00güya en çok kendimizi tanıdığımızı sanırız ya, bazen ne kadar palavra...<br /><br />insanın kendini denemesi için şartlar ortaya çıkmayınca, herkes her konuda muazzam şa'ane olduğunu iddia edebilir. ama iş yaşamaya geldiğinde bazen kendi bile şaşıverir...<br /><br />sinan ikinci kattan düştü. hastanede 4 gündür. yarın ameliyat olabilir.<br /><br />zor zamanlarda bile nasıl güçlü olunacağının en asil örneğini gördüm.<br /><br />en kısa zamanda iyileşmeni dilerim kuzum.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-196566660574931694?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-10346730989322578132007-06-13T11:11:00.000+03:002007-06-13T11:11:37.684+03:00istanbul ıhlamur kokmaya başladı yine. yolda yürürken ansızın güzel bi' koku geliyor burnuma, bi'an duruyorum "bu ne?" diye, "aaa... ıhlamur, evet." deyip devam ediyorum.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rm-mCeiFEdI/AAAAAAAAAGI/VC__eM57rnk/s1600-h/523310810_b7c8b9c92b_b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rm-mCeiFEdI/AAAAAAAAAGI/VC__eM57rnk/s400/523310810_b7c8b9c92b_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075457866555789778" border="0" /></a><br /><br />yaz geceleri de geldi yazdan sonra ve geldi geliyor derken haziranın 13. günü bugün. haziran demek yaz demek zaten, kiraz mevsimi demek, tatillerin başlangıcı, terliklerin, elbiselerin giyilme zamanı demek. güzel bi'şey yani.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1034673098932257813?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-28535850773620170252007-06-08T17:17:00.000+03:002007-06-08T17:32:35.358+03:00sabah adsl hattını kapatmak için karaköy'e gittim. bizim sokağın sonundan akyol'a çıktım, ordan kabataş'a, tophane'ye... derken karaköy...<br /><br />güneş, sıcak.<br /><br />çok kalabalık olmayan yollardan yürüdüm. tophane'nin karşısında bazıalrı yıkılmış dükkanlar vardı. birinin önünde bi' masa, içerden teyzem çıktı masayı silmek için. istanbul'un ortasında değil de köydeki gözlemeci teyzeydi sanki.<br /><br />karaköy meydanında denizi gördüm, ortada küçük bi park-yeşillik, kenardaki sokakta tezgahlar, üstleri binbir ıvırzıvırla dolu. çiçeklerin ortasında bayılmış uyuyan bi' kedi. parıldayan deniz, yeşil fışkıran ağaçlar, iskele, vapurlar, restaurantlar, insanlar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-2853585077362017025?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-75305151021424994242007-06-06T17:17:00.000+03:002007-06-06T16:51:19.001+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rma7QOiFEcI/AAAAAAAAAGA/2b4GgrEtv9w/s1600-h/S6000012.JPG"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rma7QOiFEcI/AAAAAAAAAGA/2b4GgrEtv9w/s320/S6000012.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5072947917732778434" /></a>dün akşam uçurtma yaptım. daha önce yapmamıştım. çok güldük, çok eğlendik. <br /><br />bahçedeki dut ağacından dut yedik geçen gün.<br /><br />sağnak yağışlı günler var önümüzde. en azından hava durumu öyle diyor. <br /><br />haftasonu şehirdışındaydım. çok güzeldi. iki kamptır yanımda yastık götürüyorum. dünya varmış. çadırda yatmak saltanata döndü.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-7530515102142499424?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-47940562705051659412007-05-30T10:10:00.000+03:002007-06-04T09:50:50.220+03:00işyerindeki mutfakta sabahları oturmayı seviyorum. özellikle yaz günleri. bazı yerler sanki birbirinin devamı gibi.<br /><br />güneş henüz dönmemiş. sabah serinliği. sıcak bir günün ilk saatleri. radyoda trt fm çalarken içilen türk kahvesi. kahvaltı sonrası sabah sohbeti. yıkanmış bi'balkonda çıplak ayakların ıslaklığı. uzun yaz günlerinin yaz akşamlarına yakışması. kıyafetlerde, duygularda, düşüncelerde bi' hafiflik, bi' mutluluk. <br /><br />kılıç çiçeğim yine coştu. gerçi bütün çiçeklerde aynı şey var. doğada herşey yenilenip bütün bereketini sunarken, insanın dışında durmaya çalışması ne kadar mümkün olabilir?<br /><br />bazen içinden geçenleri yazdığında ne kadar dillere pelesenk olmuş ve klasikleşmiş, artık duymaktan sıkıldığımız basitliğe dönüşüyorlar. başka bi' yöntem bulmalı anlatmak için.<br /><br />köye gittiğimde kiraz toplarken ağzıma ezginin günlüğünün şarkısı takıldı. kendi kendime mırıldanıp durdum. "nasıl etsem nasıl yapsam da anlatsam..."<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ŞİMDİ SEVİŞME VAKTİ<br /><br />Çıplak heykeller yapmalıyım<br />Çırılçıplak heykeller<br />Nefis rüyalarınız için.<br />Ey önünden geçen ak sakalli kasketli<br />Yırtık mintanından adaleleri gözüken<br />Dilenci.<br />Sana önce<br />Şiirlerin tadını<br />Aşkların tadını<br />Kitaplardan tattırmalıyım<br />Resimlerden duyurmalıyım. Resimlerden.<br /><br />Şu oğlan çocuğuna bak.<br />Fırça sallıyor<br />Kokmuş manifaturacının ayağına<br />Dörtyüzbin tekliğinden<br />On kuruş verecek.<br /><br />Seni satmam çocuğum<br />Dörtyüzbin tekliğe.<br />Ne güzel kaşların var<br />Ne güzel bileklerin<br />Hele ne ellerin var, ne ellerin.<br /><br />Söylemeliyim.<br />Yok<br />Yok... meydanlarda bağırmalıyım<br />Bu küçük<br />Güllerin buram buram tüttüğü<br />Anadolu şehri kahvesinde<br />Kiraz mevsiminin<br />Sevişme vakti olduğunu.<br /><br />Resimler seyrettirmeli, şiirler okutturmalıyım.<br />Baygınlık getiren şiirler.<br />Kiraz mevsimi, kiraz<br />Küfelerle dolu pazar.<br />Zambaklar geçiriyor bir kadın<br />Bir kadın bir bakraç yoğurt götürüyor.<br />Sallıyor boyacı çocuğu fırçasını.<br />Belediye kahvesinde hâlâ o eski, o yalancı<br />O biçimsiz Bizans şarkısı.<br /><br /><br />Sana nasıl bulsam, nasıl bilsem<br />Nasıl etsem nasıl yapsam da<br />Meydanlarda bağırsam?<br />Sokak başlarında sazımı çalsam<br />Anlatsam şu kiraz mevsiminin<br />Para kazanmak mevsimi değil<br />Sevişme vakti olduğunu.<br /><br />Bir kere duyursam hele güzelliğini, tadını<br />Sonra oturup hüngür hüngür ağlasam<br />Boş geçirdiğim, bağırmadığım sustuğum günlere.<br />Mezarımda bu güzel, uzun kaşlı boyacı çocuğun<br />Oğlu bir şiir okusa<br />Karacaoğlan'dan<br />Orhan Veli'den<br />Yunus'tan, Yunus'tan...<br /><br />Sait Faik Abasıyanık<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4794056270505165941?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-43226447171877384602007-05-21T14:14:00.000+03:002007-05-21T13:59:10.353+03:00perşembe günü hırsız girmiş bizim eve. kapıyı kırmış, evi dağıtmış, çalacak bi' laptop bulmuş... <br /><br />doğal olarak bi'koşuşturma süreci başladı o akşamdan itibaren; polisi ara, eve git, marangoz ayarla, polisi bekle, araştır orayı burayı... "aaaa... burasını da dağıtmış, aaa... bıçağı yatakodasına götürmüş...aaaa...kapıyı nasıl kırmış???...aaaa... marangoz geliyo mu?...aa..."<br /><br />neyse, polisler geldi gitti; parmak izi aradılar, bulamadılar tabii... eldivenli bizim hırsız... sonrasında temizlik faslına giriştik. burdan sesleniyorum, hırsız kardeşler, hadi giriyosunuz, çalıyosunuz, bari dağıtmayın kardeşim, pisletmeyin, ayakkabılarınızı çıkarın, aldığınız şeyleri yerine koyun rica edicem... <br /><br />velhasıl 2 numarayla gece bire kadar bizim odayı toparladık, yetmedi tabi, ertesi gün için işten izin aldık, o tam gün, ben yarım...<br /><br />işe gel, yarım gün işleri toparla, sonra çık bi'kaç şey hallet, sonra bin otobüse karamürsel'e... otobüse binerbinmez uyumuşum, otogarda muavin çocuk resmen dürtükleyerek uyandırdı: "Bayan, bayan...geldik..." "hıı...ayyy..." <br /><br />bi'kere hiç unutmam aksanat'ta uyuyakalmıştım... ayy...çok fena... aida operası başladı, başladığını hatırlıyorum, bi uyandım herkes dışarı çıkıyor... sızar gibi uyuklamak durumu fena...<br /><br />neyse... 12 gibi eve gittim, bizimkiler şaşırdılar tabii beni görünce o saatte. babanem biraz rahatsız da kuzum, bu haftasonu gitmeyi kesin kafama koymuştum. zaten 86 yaşında, bi'de üşütmüş, kaç ay oldu hala atlatamadı... bıraktığımda daha iyidi gerçi. torunlarını görünce iyi oluyormuş...<br /><br />cumartesi günü köye gittik, ananemlere... ağaçtan kiraz, erik topladım, yedim... bülbül sesi vardı; bi'de ispinoz var, çok benziyor sesleri, ben henüz ayırt edemiyorum, büyüyünce artık... küçük bi'sepet erik de evdekiler için topladım. teyzemler temizlik yaptılar, bende halıları yıkadım şazi'yle... küçükken olduğu gibi... ağaca çıkmak güzel şey... nebişlerin ektiği ağaçlarımızı gösterdi fiko; "bak" dedi "bu şeftali, bu vişne, bu mandalina..." <br /><br />akşamına kuzenlere geçtik. evlenmeye karar verdi. kızın ailesiyle tanışmaya gittiler. güle güle gidin dedik. yok, ben daha görmedim gelini...<br /><br />dün de döndük istanbul'a hepberaber...<br /><br />24 saat...<br /><br />ne kadar uzun... ne kadar kısa...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />"onlar<br />olan değil<br />olmasını istediklerimdi aramızda<br />onlar<br />ulaşılmaz dallarımda duran hasretlerimdi<br />onlar<br />susuzluğumdu düşlerimin kuyusundan çekilmiş<br />ışığa çizdiğim resimlerdi onlar<br />üstümüze yazdıklarımın doğru hepsi<br />güzelliğin<br />yani bir yemiş sepeti<br />yahut bir kır sofrası<br />sensizliğim<br />yani şehrin son köşesinde<br />son sokak feneri oluşum<br />kıskanışım seni<br />yani gözlerim bağlı koşuşum<br />geceleyin trenlerin arasında<br />bahtiyarlığım<br />yani bentleri yıkıp akan güneşli ırmak<br />üstümüze yazdıklarımın hepsi yalan<br />üstümüze yazdıklarımın<br />doğru hepsi "<br />nazım hikmet<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4322644717187738460?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-40198026013294360292007-05-18T18:18:00.000+03:002007-05-18T17:58:38.865+03:00yaz günü, yaz yağmurları vardı. <br /><br />yirmidört saate sığabilen ne çok şey var <br /><br />ve bazen de o kadar az...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4019802601329436029?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-87754534761462076182007-05-10T13:13:00.000+03:002007-05-10T12:55:43.452+03:00bazen öyle olur ki, hissettiğim şeyi tam olarak ifade edemeyeceğimi düşündüğümden susarım.<br /><br />hissedilen şey ve varolan kelimeler arasındaki bağlantıyı kurmak her zaman pek kolay olmuyor.<br /><br />-----------------------<br /><br />kendimizle başbaşa kaldığımız anlarda oysa... arada... bazen... belki... farkederiz ki yanıbaşımızdan, elimizle tutacağımız kadar yakınımızdan, bambaşka bi' hayat akmaktadır.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8775453476146207618?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-23971278149639729632007-05-01T16:16:00.001+03:002007-05-03T14:58:36.688+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/206/481417979_17fc632f1a_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm1.static.flickr.com/206/481417979_17fc632f1a_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/188/481417989_9ac04233d3_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm1.static.flickr.com/188/481417989_9ac04233d3_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/220/482531270_42d7ce0862_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm1.static.flickr.com/220/482531270_42d7ce0862_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/186/482531276_635dff8b9e_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm1.static.flickr.com/186/482531276_635dff8b9e_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/211/482531286_732b21fc5c_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm1.static.flickr.com/211/482531286_732b21fc5c_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/183/482535536_61d2d94696_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm1.static.flickr.com/183/482535536_61d2d94696_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://farm1.static.flickr.com/204/482535544_782a8e929f_o.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px;" src="http://farm1.static.flickr.com/204/482535544_782a8e929f_o.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />gümüşsuyu'ndan yıldız'a kadar binlerce polis doluydu.<br /><br />"neden?"<br /><br />diye sormadan edemedim...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />yahya kemal, güneşe sırtını vermişti...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rjc9rWxtSBI/AAAAAAAAAFg/ySvsPgUMHdQ/s1600-h/S6000255.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rjc9rWxtSBI/AAAAAAAAAFg/ySvsPgUMHdQ/s320/S6000255.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059580521431779346" border="0" /></a><br />çimenler davetkârdı...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rjc9VmxtSAI/AAAAAAAAAFY/qHkx8R1gHWY/s1600-h/S6000253.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rjc9VmxtSAI/AAAAAAAAAFY/qHkx8R1gHWY/s320/S6000253.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059580147769624578" border="0" /></a><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rjc8u2xtR_I/AAAAAAAAAFQ/xUXCO7J4_9Y/s1600-h/S6000251.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rjc8u2xtR_I/AAAAAAAAAFQ/xUXCO7J4_9Y/s320/S6000251.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5059579482049693682" border="0" /></a><br />ağaç<br />ya da<br />gök<br />hâlâ aynıydı ve hepimiz aynı göğün altındaydık oysa ki...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-2397127814963972963?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-54014026208363861222007-04-25T14:14:00.000+03:002007-04-25T15:36:11.951+03:00kuzum, tabii ki bilinçli olarak söylediğimiz şeyleri bi' etki yaratsın diye ve evet, hatta bütün herşeyi değiştirsin diye söyleyebiliyoruz. ancak iki nokta var önemli olan; birincisi neden istediğimiz, ikincisi ise sihirli değnek değil ki canım bu...<br /><br />istediğimiz bi'şeyi neden istiyoruz? ve istediğimiz şey acaba olması gereken bir şey mi? yani hitler'de dünyayı ele geçirmek istiyordu ve bunun için sadece sözlerini de'il daha bir çok etkeni de kullandı ancak başaramadı. sadece kendin için istediğin şeyler çok zaman acı ve yıkım ortaya çıkarıyor.<br /><br />üstelik bi' söz birden parlayıveren bi' sihirli değnek değil... nasıl ki filimde çocukken söylediği bi' sözün sonuçları çok sonra ortaya çıkıyorsa, yaptığımız şeylerin ne zaman etki göstereceğini de bilemeyiz. bazen farkedebiliriz, bazen ise asla anlamayız. yarattığımız etkilerin bizim hesaplamalarımıza göre çalışmaması anlamamamızı daha da arttırır...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-5401402620836386122?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-61344055463238174142007-04-24T23:23:00.000+03:002007-04-24T23:37:38.104+03:00kelebek etkisi filmini seyretmiş miydin? sanırım ikincisi de çıktı. emin değilim.<br /><br />her şeyi denedikten sonra yapması gereken tek şeyin vazgeçmek olduğunu farketmesi ve bunu yapabilmesi.<br /><br /><br /><br />söylediğimiz bi' sözün neleri başlatacağını hiç bi' zaman düşünmeyiz. bi' sözdür işte, çıkar ve gider... oysa belki bütün herşeyi değiştirecektir.<br /><br />ağzımdan çıkan sözlerin kaçta kaçının farkındayım diye sordum kendime?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-6134405546323817414?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-66309038798810194252007-04-19T11:11:00.000+03:002007-04-19T14:16:12.015+03:00sabah kahvaltıda yine bi'katliam yaşandığını; bi'kaç insanın -senin benim gibi, nefes alan, gülen, televizyon seyreden, üzülen,... - başka bi'kaç kişinin -senin benim gibi, eşiyle çocuğuyla şakalaşan, arkadaşıyla sohbet eden, bakkaldan alışveriş yapan, denize bakınca mutlu olan,...- boğazını <span style="font-weight: bold;">keserek</span> öldürdüklerini öğrendim.<br /><br />dün akşam zeka ile ilgili bi' derse katıldım. zekanın en belirleyici özelliği ayırt edici olması. aynı zamanda zümrüd-ü anka kuşunun özelliği ayırdetme. bizi ayıran özellikleri değil, birleştireni görebilmek, ayırdedebilmek. iyiyi kötüden, güzeli çirkinden, doğruyu yanlıştan...<br /><br />sevgiden bahsederken, koşullu ve sınırlı bi' sevme olmadığını anlamak, anlayabilmek...<br /><br />nefretin, kime yönlendirmiş olduğunun aslında önemli olmadığını, yaşadığımız yerde nefret, kin olduğu sürece bizim de ondan ayrı olmayacağımızı farkedebilmek...<br /><br />farkına varabilme diliyorum bu sabah, hepimiz için...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-6630903879881019425?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-54559769163130189062007-04-18T18:18:00.000+03:002007-04-18T18:02:02.867+03:00uzun ya da kısa vadeli planlar yaparak yaşamak hep sıkıcı bulduğum şeydir. ırmağın akışına kendini bırakıp onunla birlikte akmak gerektiğine inandığımdan belki. oysa bi' yerde planlı ve programlı olmayı öğrenmek gerekiyor. işte o yerdeyim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-5455976916313018906?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-82734817739662280542007-04-13T11:11:00.000+03:002007-04-13T11:13:30.512+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rh87m9mMw0I/AAAAAAAAACE/o-E7xFegQhg/s1600-h/S6001405.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rh87m9mMw0I/AAAAAAAAACE/o-E7xFegQhg/s400/S6001405.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052822847488836418" border="0" /></a><br /><br />yandaki kuvartz kristali deniz'den hediye, ayrıca gönderdiğim pası tekrar bana atması da ikinci hediye oldu.<br /><br />husnudeniz.blogspot hakkında ne diyebilirim? yeniden güncellemeye başlamış olmasına seviniyorum. değişik konularda araştırmacı kişiliğini kullanarak yazdığı yazıları seviyorum. yeni pencereler açabiliyor.<br /><br />hep mantık ve akıl süzgecinden geçmiş hissi uyandırıyor bende. söylediği ya da yazdığı herşeye kanıt ve dayanak aramasından kaynaklı belki de. fakat bu araştırmaya yönelttiğinden hiç bilmediğim şeyleri öğreniyorum kendisinden.<br /><br />daha çok araştırma yazısı, daha az günlük istiyorum kendi adıma. sonunda bu kimse özel hayatından bahsetmesin kampanyasına dönüşebilir, o yüzden susuyorum.<br /><br />bu arada bu hediyelerin -hepsini buraya koymadım tabi ki- sebebi cumartesi itibarıyla yeni bir yaşa başlamış olmam. evet. mutlu yıllar bana.<br /><br />bu arada bu <a href="http://reikizen.com/reikizen/kristaller.htm">kuvartz meselesi</a> ilginçmiş kuzum. diyorum ya hep bi'şeyler öğreniyorum diye, boşuna değil.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8273481773966228054?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-45031590922732746502007-04-12T13:13:00.000+03:002007-04-12T12:45:11.338+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rh3_NNmMwyI/AAAAAAAAAB0/o3XVMJRH_E0/s1600-h/1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rh3_NNmMwyI/AAAAAAAAAB0/o3XVMJRH_E0/s400/1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052474959432827682" border="0" /></a>neval'den. hediye.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4503159092273274650?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-82222003288594532162007-04-10T14:14:00.000+03:002007-04-10T14:32:34.238+03:00neval'e gönderdiğim pas <a href="http://aycaada.blogspot.com/">ayça</a>'dan sekip geri geldi.<br /><br />ayça'nın bloguna özellikle fotoğraflarına bakmak için giriyorum aslında.<br /><br />fotoğraf ve fotoğraf altı yazılarından oluşan ve günlük tadından çıkan bi' blog olsa çok daha keyifli olacağını düşünüyorum.<br /><br />bi' de çok sık değişen sayfa yapısı ayça'nın ruh haliyle mi orantılı acaba diye merak ediyorum.<br /><br />ben de iki kişiye pas veriyim ve benden çıkan yanlış soru cümlesini düzelteyim, sayın <a href="http://husnudeniz.blogspot.com/">hüsn'ü deniz</a> ve sayın <a href="http://aklakara.wordpress.com/">aklakara</a>'dan blogum hakkında eleştiri rica ediyorum.<br /><br />sevgiler, saygılar efen'im...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8222200328859453216?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-32421543708032459902007-04-09T13:13:00.000+03:002007-04-09T12:50:20.169+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RhoMLFS4fBI/AAAAAAAAABs/Jttd2ujjsco/s1600-h/S6001317.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RhoMLFS4fBI/AAAAAAAAABs/Jttd2ujjsco/s400/S6001317.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051363316588903442" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">afrodit<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-3242154370803245990?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-33084780502750792502007-04-04T15:15:00.000+03:002007-04-04T14:52:10.410+03:00hiç kimseye şiddet uyguladın mı?<br /><br />hayır mı?<br /><br />evet. ben yaptım. hem fiziksel hem de duygusal şiddet uyguladım. pişman mıyım? kesinlikle. artık dikkat ediyor muyum? hem de çok fazla.<br /><br />o kadar normaldi ki büyüklerin küçüklere bi' şaplak, bi' tokat atması, hafiften itip-kakması... kalıcı bir hasar bırakıp, kolunu bacağını kırmıyorsa ve sistemli bir şekilde uygulanmıyorsa elbette çocukları iyi yetiştirmek adına yapılabilir şeylerdi.<br /><br />baba anneyi, anne çocuklarını, çocuklar kardeşlerini, kardeşler daha güçsüz arkadaşlarını, öğretmenler öğrencilerini,... elbette ufak! çapta dövebilirlerdi. onlar hem sever hem döverlerdi.<br /><br />sonra hepimiz bunun çok ayıp bi'şey olduğunu öğrendik! şiddet fena bi'şeydi! çok utandık, hem bizim yaptıklarımız şiddet değildi canım... desek de artık biraz daha ölçülü davranmaya çalıştık. yani en azından artık karşımızdakinin "haketmiş olması" şartı olmadan hareket etmiyorduk. ama hakedersee... o ayrı... hâlâ...<br /><br />yine de bu konuda bi' bilinçlenme olduğunu kabul etmeliyiz. en azından bir karşı çıkış var.<br /><br />ya duygusal şiddet?<br /><br />duygusal?<br /><br />hımmm... mesela hiç birine "gelmezsen ölümüüü gööörrr!!" dedin mi? hah işte bu duygusal şiddete giriyor. ya da "beni seviyorsan bunu yaparsın!" dedin mi? işte bu da aynı şey...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-3308478050275079250?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-43895062162450761482007-04-03T15:15:00.000+03:002007-04-03T15:38:36.960+03:00birden yalnızlığa düşebilir insan. canı birden sigara çekebilir eskide kalmış bir alışkanlıktan...<br /><br />birden yanlışlığa da düşebilir. olabilir.<br /><br />pişman da olabilir, keşkeleri de sıralayabilir.<br /><br /><br />ama bütün hepsinin dışında aslında en önemli olanı görebildin mi?<br /><br />geri dönüp seni oraya getiren ayak izlerine baktın mı? tek tek, adım adım ilerlemedin mi geldiğin yere? attığın her adımın seni nereye götürdüğünü biliyorsan vardığın yerde neye şaşırabilirsin ki?<br /><br />bile bile, göre göre gelmedin mi buraya?<br /><br />-görmedim.<br />-gördün.<br />-görmedim.<br />-gördün.<br />-gördüm.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4389506216245076148?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-49326040107872582702007-03-27T13:13:00.000+03:002007-03-27T12:52:28.594+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RgjjMf8snrI/AAAAAAAAABU/lOREm1CG6A4/s1600-h/S6001044.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RgjjMf8snrI/AAAAAAAAABU/lOREm1CG6A4/s400/S6001044.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5046533186342657714" border="0" /></a>çiçekler yapraklarını ışığa dönerler ya kuzum. .. alt kattaki teyze, çiçeklerinin yönünü hiç değiştirmediğinden, her sabah bakıyorum onlara; ışığa dönük yüzlerine...<br /><br />güneşli günlerde bazen insanlara bakınca da aynı hissi yaşıyorum. yüzünü güneşe, ışığa dönüyor insan.<br /><br />güneş, ışık demek... aşk demek... varoluş sebebimiz demek...<br /><br />hepimizin...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4932604010787258270?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-83162310165709422752007-03-25T22:22:00.000+03:002007-03-25T22:41:12.845+03:00<a href="http://www.skoer.com/">skoer</a> nasıl bi'blog benim blog diye sormuş. sa'olsun. ancak zor iş kuzum. düşündüm, ne yazabilirim diye. sahi, neden okuyorum ben skoer.com'u diye sordum ardından, ilk soruya cevap bulamayınca.<br /><br />öncelikle yazım dilinin türkçe olması önemli benim için. okurken kelimeleri çözümlemeye çalışmak çok sıkıcı zira.<br /><br />sade bi' dili olması da etkiliydi.daha öncede söylediğim gibi; sözlük açıp da ordan bulduğu artistik kelimeleri peşpeşe eklemiş havasındaki yazılar da fena bunaltıyor beni.<br /><br />anlattıklarından çok anlatmadıkları belki okumaya teşvik eden. hani olur da anlatır diye.<br /><br />daha doğrusu, insan sadece nasıl kelimelerle konuşmazsa, skoer'ün blogu da öyle aslında. kelimelerle anlatmıyor.<br /><br />fotoğraflarını seviyorum. kendi çektiği ya da seçtiği.<br /><br />neticede insan bi' yerde durur bu hayatta ve durduğu yerden bakar. anlattıkları da ordan gördükleridir aslında. kimi pek çafçaflıdır. kimi pasaklı. kimi tumturaklı.<br />skoer.com için sade diyebilir sanki insan.<br /><br /><br /><br />ben kimlere sorsam acaba? aslında hiç sormadığım birilerine sormalı. biri <a href="http://www.tekmetokat.org/">oky</a> olsun. biri <a href="http://benbugunbunuogrendim.blogspot.com/">borabilgin</a>, biri de <a href="http://sarivosvosunici.blogspot.com/">nebiş</a> olsun.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8316231016570942275?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-49918227378783142812007-03-22T15:15:00.000+02:002007-03-22T15:13:19.655+02:00dün akşam lodos vardı.<br /><br />rüzgarların da karakterleri olması tuhaf.<br /><br />küçükken derslerde anlatmışlardı, ama yaşadıkça öğrenmiyo muyuz aslında en aklımızdan silinmez olanları.<br /><br />lodos; rahatsız eder, huzursuz eder, karıştırır, yorar, serseme çevirir... arkasından yağmur getirir, yağmurda herşey yerli yerini bulur.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4991822737878314281?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-40791172873565293892007-03-21T15:15:00.001+02:002007-04-13T15:52:29.129+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rh98_tmMw2I/AAAAAAAAACU/RPIVQdjanRY/s1600-h/S6000841.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/Rh98_tmMw2I/AAAAAAAAACU/RPIVQdjanRY/s400/S6000841.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5052894740946404194" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">baharın ilk günü.<br />mutlu yıllar.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4079117287356529389?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-23563963545915897962007-03-20T16:16:00.001+02:002007-03-29T10:30:41.936+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RgtrDLi7P6I/AAAAAAAAABc/rY3CUUBJ20s/s1600-h/%C3%A7i%C3%A7ek+copy.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RgtrDLi7P6I/AAAAAAAAABc/rY3CUUBJ20s/s400/%C3%A7i%C3%A7ek+copy.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5047245509781831586" border="0" /></a><br />şa'ane bi' gün doğrusu. bahar.deniz.toprak.çiçek.güneş.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-2356396354591589796?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-87449684058659014422007-03-19T00:00:00.000+02:002007-03-19T23:47:34.210+02:00eve dönerken -takribi 45 dakika önce- birden hastalandım. tuhaf. başım ağrımaya, midem bulanmaya -otobüs tutması gibi- ve ekşimeye başladı. üşüttüm sanırım.<br /><br />sonra yine yolda hapisteki bi' arkadaşım -aslında tanıdık denmeli belki, tanıdıktan arkadaşa geçişi belirleyen nedir?- aradı başka birinin telefonunu istemek için. hapishanede cep telefonu.<br /><br />çok fazla kalabalık beni tutuyor. nefes alamıyorum bazen.<br /><br />küçükken kendi kendime "uyu. uyandığında herşey çok başka olacak." derdim. büyüyünce de çok zaman işe yaradı. uyusam...<br /><br />oysa ne güzel bi' akşamdı. baharın ilk akşamı gibi, yaza uzaktan bi' merhaba gibi.<br /><br />iyi geceler...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-8744968405865901442?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-2955682386641354062007-03-18T02:02:00.000+02:002007-03-18T01:53:43.241+02:00herşeyin kendi içinde inanılmaz bir ahengi var. en kötü şeylerin bile.<br /><br />uzun zaman sonra istiklal'e çıktım. biraz önce girdim kapıdan. yüzümü yıkadım. anlatmak istedim sana. "ne tuhaf" demek istedim. "bunca insan, yarattıkları kaos, sesler, yüzler, kestane satılan küçük tezgahlar, yıllardır içli köfte satan beyaz önlüklü amca -her gördüğümde ne kadar mutsuz olduğunu düşünürüm-, mini eteklerini çekiştiren kızlar, kalçalarına inmiş pantolonlarıyla jöleli saçlı delikanlılar, laf atanlar, kırıtanlar, gitarlarının sesleri arasından canhıraş bağıran sokak çalgıcıları, onların daha amerikanvarisi: sokak saksofoncuları, tıklım tıkış bi'kalabalık bi' ahenk içinde akıp gidiyorlardı."<br /><br />kendi içlerinde ahenk olmaması ne tuhaf.<br /><br />hayat, akıp karıştıkları. kendilerinde olmayanı bulmak için.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-295568238664135406?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-56083608491417350742007-03-13T17:17:00.000+02:002007-03-13T17:50:37.109+02:00çok zaman rüyalarını hatırlamadığım uykulardan, birşeyleri yarım bırakmışlık hissiyle uyanıyorum. bazen yorgun. bazen dingin. ikisi arasında ise ufak bi' fark var zaten.<br /><br />uyandığımız anda -tam o anda, saniye bile gecikmeden- tekrar başlıyor düşünceler peşpeşe sıralanmaya. ilk düşündüğümüz şey; uykudan mı devam eden? geceden mi?<br /><br />ara sıra ise gerçekten bomboş açılıyor gözler. kötü değil bu. huzur. sadece varolduğunu hissettiğin bir an.<br /><br />bazen çok eskiden görmüş olduğum rüyaları hatırlıyorum. eski anılar gibi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-5608360849141735074?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-31108513928379113092007-03-09T15:15:00.000+02:002007-03-09T15:21:12.784+02:00öğlende dışarı çıktım. bilirsin yürümeyi severim. giderken yürüdüm, dönüşte de yürürken bize yemek getiren çocukla karşılaştım. tam da motorunun yanındaydı, servise çıkmak için hazırlanıyordu; "seni de bırakıyım mı?" dedi. "şa'ane olur!" dedim. motorun arkasına atladım. yaklaşık on dakikalık süper şa'ane bi' yolculuk yaptım. gözlerimi kapadım. rüzgar soğuktu ama çok güzeldi. uçabilmek güzel olmalı<br /><br /><br /><br /><br /><br />ve her günün böyle bir ânı.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-3110851392837911309?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-43714525709901104632007-03-08T16:16:00.000+02:002007-03-09T15:19:34.678+02:00yaklaşık bir aydan beri buzdolabında duran portakallardan birini yiyordum ki demin, hala tazeliğini korumasına şaşırdım. yok canım o son model dolaplardan değil bildiğin küçük bir buzdolabı işte içinde durduğu.<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RfAaSaM2PrI/AAAAAAAAAAw/UhiEL41Q3LE/s1600-h/S6000653.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/RfAaSaM2PrI/AAAAAAAAAAw/UhiEL41Q3LE/s400/S6000653.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5039556886600761010" border="0" /></a><br />başka bi'şey yok kuzum. iyilik güzellik...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-4371452570990110463?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-16934401003783506972007-03-07T12:12:00.000+02:002007-03-07T12:11:12.810+02:00senin dediğinin çok doğru olduğuna inanmıyorum. bir şeyi hissediyor olmamız, onun doğru olduğu ve yaşanması gerektiği anlamına gelmez ki! birini öldürmek de isteyebilirsin o anda fakat bunun yanlış olduğunu herkes kabul eder. beni adam öldürmekten alıkoyan şey, neden kıskanmaktan da alıkoymasın ki?<br /><br />sakın "kıskançlık sevgiden doğar" deme bana. hayır, kıskançlık; kendine güvensizlikten ve sevgi eksikliğinden kaynaklanır kuzum. kıskanarak neyi çözebildin düşünsene bi'? sadece yasaklar koyabilirsin ama biri yasak olduğu için davranışından vazgeçecekse hiç vazgeçmesin daha iyi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1693440100378350697?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-16632440299970056412007-02-27T13:13:00.000+02:002007-02-27T12:45:33.736+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/ReQHAfpOvBI/AAAAAAAAAAc/_8yrq5EuI7g/s1600-h/S6000413.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/ReQHAfpOvBI/AAAAAAAAAAc/_8yrq5EuI7g/s400/S6000413.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036157988382882834" border="0" /></a><br />yukardaki çiçek tam üç kök birden patlatmış, geçenlerde farkettim. küçücük boyuna bakmadan geçen bahar 4 tane, şimdi de 3 tane kök çıkarması karşısında gerçekten hayranlık duyuyorum; küçücük bitkilerden yaşam dersi alıyorum.<br /><br />aşağıdaki de yeni bir yaprak ve çiçek açtı. nasıl bir umut ve nasıl bir güç, asalet ve çaba olduğunu görüyor musun?<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/ReQGuPpOvAI/AAAAAAAAAAU/JRPwtEWgB3g/s1600-h/S6000415.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_hB-03Qwt2ig/ReQGuPpOvAI/AAAAAAAAAAU/JRPwtEWgB3g/s400/S6000415.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5036157674850270210" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-1663244029997005641?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-9061912710720747792007-02-22T19:19:00.000+02:002007-02-22T19:49:58.227+02:00hep havadan sudan bahsedilmez ya... oysa güneşi görünce tazelendiğimi, mutlu olduğumu, gün içinde en az yarım saat yürümenin ne kadar şa'ane bi'şey olduğunu anlatmak istiyorum.<br /><br />aklımdan geçen herşeyi anlatmak istemiyorum sana. moralimi bozacak, canımı sıkacak, ne kadar kötü olduğumu kat be kat abartarak aktaracak kelimeleri kullanmayacağım. yo, sadece sana<br />karşı değil, kendi kendime de söylememeye söz verdim.<br /><br />birinin sana acıması kötüdür ama insanın kendi kendine acıması daha da fena... zannediyoruz ki kendimizi ne kadar acındırırsak o kadar seviliriz. hele biz kadınlar, savunmasız kalmış minik kedi yavruları gibi davranma hevesini kimden aldık acaba? güçsüz ve çaresiz olduğumuza inanmak ne kadar kolay. üstelik hemen hemen hiç denemeden...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-906191271072074779?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-75352834306530531222007-02-19T17:17:00.000+02:002007-02-19T17:00:10.223+02:00öğlen uykularını özlüyorum; akşama daha saatler varken gözümü açıp, yeni bir güne başlamak.<br /><br />düşündüğümde hep huzurlu şeyler geliyor ya aklıma, ondan belki sürekli öğle uykularından bahsetmem.<br /><br />ya yeni uyanmış olmanın sersemliği ile güzel kokular saçan bi' ikindi kahvaltısının başında buluyorum kendimi ya da huzurlu bir sessizliğe açılmış gözlerimi tavanda gezinirken...<br /><br />bi' gripin içtim bi' saat önce. bol süt tozlu kahve içiyorum, yanında ülker fındıklı bisküvi...<br /><br />bi' şeyler eksik sanki, henüz bulamadım.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-7535283430653053122?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-60406718605731134152007-02-13T14:14:00.000+02:002007-02-13T11:37:44.226+02:00bazen istemeden kırıyorum insanları. özellikle de en yakınımda olanları. nedense en berbat, en çekilmez, en aksi, en kaprisli olduğumuz zamanları çekmek zorundalarmış gibi saçma bi' fikir var kafamızda.<br /><br />ona da kapris yapamayacaksam, dertlerimi peşpeşe ekleyip anlatıp onu boğamayacaksam ya da öfkeme akıtacak yer aradığımda tam gözümün önünde olmayacaksa, ne anlamı var bütün kan bağlarının, dostluk ve sevgi yeminlerinin değil mi ama??<br /><br />en çok sevdiklerimizi kırmak neden en kolay? hele kaybetme korkumuz yoksa, korkunç canavarlara dönüşebiliyoruz kolayca...<br /><br />belkide, insanların yakınlarının ölümlerine bu kadar üzülmelerinin sebeplerinden biri de budur; pişmanlık...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-6040671860573113415?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1171273119139837682007-02-12T11:11:00.000+02:002007-02-12T11:38:39.163+02:00dün, küçük çapta bi' survival eğitimine katıldım - eğitime giriş bile denebilirdi-. pusula kullanarak yön bulma çıkışlı trekking demek daha doğru olur.<br /><br />bi' sürü şey yedim... kahvaltıdan poğaçaya, köfte ekmekten sucuk ekmeğe kadar...<br /><br />bi' ara toprağa uzandım. sessizdi. güzeldi. çok güldüm, çok konuştum, az uyudum.<br /><br />yorgun ve uykusuz olduğumda saçmalama potansiyelimin tavan yaptığını söylemiş miydim? sarhoşlukla benzer tepkiler vermeye başlıyorum... "sarhoş gibiyim" demek bö'le olmak demek mi acaba?<br /><br />neyse... netice itibarıyla takım olma durumuyla ilgili bi'çok şey farkettim, çok güzel oldu. önyargı kötü, önyargıdan kurtulmak bazen ne kadar zor, çünkü önyargılı olduğumuzun bile farkında olmayabiliyoruz. -öğrendiklerimden biri budur kuzum-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-117127311913983768?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1170755948098488882007-02-06T12:12:00.000+02:002007-02-06T11:59:08.196+02:00<div style="text-align: right;"><span style="font-weight: bold;">zafer;</span><br />*<span style="font-weight: bold;">savaşta kazanılan başarı</span>.<br /><span style="font-weight: bold;">*birçok emek ve tehlikeli uğraşma pahasına erişilen mutlu sonuç, yengi, utku</span>.<br />*<span style="font-weight: bold;">bir yarışma veya uğraşıda çaba harcayarak elde edilen başarı.</span><br /></div><span style="font-weight: bold;"><br /></span> <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/1600/318945/nikee.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/400/633833/nikee.jpg" alt="" border="0" /></a><br />zafer denilince senin aklına ne geliyor kuzum?<br /><br />birine karşı kazanılmış zaferlerin ne kadar anlamı var?<br /><br />karşındakinden güçlü duruma geçtiğinde "ne anlamı var bütün bunların?" demez mi insan? ve bi' yerde kendine kızmaz mı?<br /><br />başkasıyla girişilen bu yarış aslında ne kadar manasız...<br /><br />kendime karşı kazandığım zaferlerde, ötekilerde duyduğum burukluk hissini asla duymadım.<br /><br />insanın kendine karşı kazandığı zafer...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-117075594809848888?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1170408678787035602007-02-02T11:11:00.000+02:002007-02-02T11:31:59.260+02:00sabahları parkın içinden yürüdüğümü söylemiştim de'il mi? kafamda dalıp çıkamadığım düşüncelerim yoksa eğer o sabah illâki başımı kaldırıp öyle yürüyorum beş-on adımı... yok yok düşmem korkma...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/1600/621192/g%3F%3Fk.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/400/909674/g%3F%3Fk.jpg" alt="" border="0" /></a><br />hava o kadar güzel ki... hem soğuk hem berrak... annem "ısıran bi' soğuk var" derdi; geçen akşam işten çıktığımda yürürken kendi kendime söyledim; "ısıran bi' soğuk var..."<br /><br />ama dedim ya hava berraktı, gökte parıldayan bi' ay vardı. çıkmadan dinlediğim ortaçgil şarkısı dilimde yürümeye başladım. mp3 çalarım yok kuzum, belki ilerde... şimdilik ya kafamın içinde çalıyor parçalar ya da ben söylüyorum. özellikle kışın kimse kimseye dikkat etmediğinden yürürken şarkı söyleyebiliyor insan...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-117040867878703560?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1170080575679592242007-01-29T16:16:00.000+02:002007-01-29T16:22:55.803+02:00nedense hep başkalarının bizi kırdığına, incittiğine, üzdüğüne, mutlu ettiğine dair bi' inanç var içimizde. sanki hep dıştan gelen şeyler bizim ne olduğumuzu belirleyenler. oysa hepsine izin veren biz değil miyiz kuzum?<br /><br />ben izin vermediğim sürece birinin beni üzebileceğini mi sanıyorsun?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-117008057567959224?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1169802379154001752007-01-26T11:11:00.000+02:002007-01-26T11:06:19.246+02:00buda hakkında önceden de birşeyler bilirdim ancak ne dediği ne öğrettiği hakkında pek de bilgi sahibi değildim. hep böyle de'il mi kuzum? sıkça duyduğumuz ve hakkında üç-beş şey okuduğumuz şeyleri kavramış ve biliyormuş gibi görünmekten büyük bi' haz duyarız. ne kadar ente'lektüeliz canım...<br /><br />neyse demem o ki, yaklaşık "2500 yıl önce yaşamış olan bu kişi ne demiş?" hakkında artık az da olsa bi' fikrim var.<br /><br /><a href="http://tr.wikipedia.org/wiki/Gautama_Buddha">buda'</a>nın öğretisinin temelinde acılardan kurtulmak var ve bunun için ne yapılması gerektiği...<br /><br />televizyonda görmüştüm; ufak bi' kız çocuğu, annesiyle babası bir an bile gözlerinin önünden ayıramıyorlar, çünkü küçük kız bedenindeki acıları hissetmiyor. bu sebeple kendisine neyin zarar vereceğini bilemiyor ve sürekli gözetim altında tutulması gerekiyor. çünkü farkında olmadan gözünü çıkarabilir, elini yakabilir...<br /><br />neden acı çekiyoruz?<br /><br />sebepsiz ve sadece eziyet olsun diye mi?<br /><br />buda'ya göre acıların kaynağı tutku ve istekler...<br /><br />ve eğer acı çekiyorsak bir yerlerde bir şeyleri yanlış yapıyoruz. sobaya elimizi değdirdiğimiz sürece acının varolacağını bilmemiz gibi bencilce istek ve arzularımız varolduğu sürece de acı çekmeye devam edeceğiz.<br /><br />böyle söyleyince biraz tuhaf ve ütopik geldiğini kabul etmek lazım ancak üzerine biraz düşünce ve yaşadıklarımıza bakınca ilginç gelebiliyor.<br /><br />acı çektiğim zaman, neden acı çektiğimi sorgulamaya başladığımda bulduğum cevaplardan bazen utanabiliyorum...<br /><br />bencillik bireysellik maskesi ardına saklanmaya ne kadar da müsait. bencil olduğumuz zaman ise acı çekiyor olmaktan ne kadar şikayet etmeye hakkımız olabilir? sahip olmak istediğimiz o kadar çok şey varken ve bunlar genelde "daha fazlasını iste!" sloganının altından fışkıran şeyler olunca bir an durup gerçekten "buna sahip olmam gerekiyor mu?" ya da "sahip olmadığım için acı çekmem?" diye sorabilmek her zaman kolay olabilir mi? üstelik "sahip olmak" üzerine muhtemelen pek de düşünmeden...<br /><br />demem o ki kuzum, acı belki de yaptıklarımızın, yaşadıklarımızın sağlamasıdır.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116980237915400175?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1169542683231595272007-01-23T11:11:00.000+02:002007-01-23T10:58:03.283+02:00geçen akşam, sanırım 22.45 kabataş motoruna yetişmeye çalışırken, yanımdan geçti...<br /><br />ya da ben onun yanından geçtim demeliyim. hızlı yürümeme ve karanlık olmasına rağmen farkettim, ağlıyordu.<br /><br />yıllar önce izmit-adapazarı treninde, bi' vagon dolusu insanın tam ortasında ve bi' o kadar dışında bi' dünyada ağlayan, daha doğrusu heykel gibi kıpırtısız yüzünden gözyaşları akan bi' kadın görmüştüm. hala aklımda yüzü...<br /><br />insanların yanında ağlamanın genel sebebi yardım istemek, acındırmak, destek bulmak gibi gelir bana ve hiç haz'etmem açıkçası. çığırtkan edasında akıtılan yaşlar şov dünyasını çağrıştırır, kaçarak uzaklaşmak isterim.<br /><br />bi' insanın herkesin ortasında ama hiç kimseyi görmeden, sessizce ağlaması ise inanılmaz etkiler beni.<br /><br />yanına gidip bi'şey söylemek istersin... olmaz. ne söyleyeceğini bilemezsin. "küçük acılar konuşulabilir ama büyük acılar dilsizdir." demiş seneca. sadece yanında olmak istersin, acısına saygı duyarsın.<br /><br /><br />acı enteresan bi'şey kuzum. üstüne çok değişik şey söylenip yazılabilir ama bi' insanı acı çekerken görmek... çaresiz kalmak...<br /><br />insanın sadece kendi başına aşabileceği, yaşaması gereken şeyler var; kendinden başka kimsenin onun için yapabileceği birşeyin olmadığı anlar.<br /><br />o anda bunun farkına varıp, kendi ayaklarının üstünde tekrar ayağa kalkmak; insanın kendi kendisine karşı kazandığı, iradesini denediği en büyük anlardan biri.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116954268323159527?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1169136011898341722007-01-18T18:18:00.000+02:002007-01-18T18:02:11.676+02:00<a href="http://www.skoer.com/">skoer</a> bana pas vermiş, aşağıdakiler benim "artistik" hareketlerim -anca bu kadar artık kusura bakmayın-<br /><br />1. süper şa'ane kahve falı bakarım. thy kıbrıs-istanbul arası kahve falı seferleri başlatıcaktı benim yüzümden... yapmayın dedim, bıraktım ben bu işleri...<br /><br />2. hem temizlik takıntılı olabilirim hemde pisliğin içinde gık çıkarmadan en azından bi' süre yaşayabilirim.<br /><br />3. herşeyi normal karşılasam da kendimle ilgili muhafazakar bi' tarafım olması bana bile ilginç geliyor bazen. ilk farkettiğimde kabul etmek istememiştim. nedense muhafazakar olmak -politikacılardan dolayı olmalı sanırım- kötü bi'şey gibi gelmişti.<br /><br />4. çorap giymekten hiç bir zaman hoşlanmadım. misafirliğe gittiğimde bile, eğer az da olsa bi' samimiyet varsa hemen sıyırıveririm ayaklarımı o kumaş-örgü parçalarından.<br /><br />şimdiiii... pas verme sırası bende miii... o zamaaannn....<br /><br /><a href="http://seri-katil.blogspot.com/">anselmo</a><br /><a href="http://www.antimousepad.org/">blockedmind</a><br /><a href="http://nothingmakesnoise.blogspot.com/">nothing</a><br /><a href="http://bencede.blogspot.com/">mathy</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116913601189834172?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1168808764354218862007-01-14T13:13:00.000+02:002007-01-15T13:23:39.776+02:00üsküdar motor iskelesinin tam karşısına denk geliyor dolmabahçe sarayı.<br /><br />bazen olduğum yerde durup, yıllar önce nasıl göründüğünün hayalini kurarım.<br /><br />belki denizdi ayaklarımın altı ve yemyeşildi dolmabahçenin arkası. martılar yine böyle uçarken deniz daha mavi olmalıydı. gerçi şimdi gece... ve ay görünmüyor. dalga sesi ve martı çığlıklarından başka pek birşeyi farkedemezdim<br /><br />-martılar karanlıkta uçar mı?-<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116880876435421886?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1168427295942284482007-01-10T13:13:00.000+02:002007-01-10T13:08:15.976+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://cloudking.com/artists/kelly-burgess/works/cape-moon_l.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://cloudking.com/artists/kelly-burgess/works/cape-moon_l.jpg" alt="" border="0" /></a><br />elma bahçesindeki sessiz bir gecede gördüm dolunayı. günü karanlık ve<br />kasvetli yapan bulutlar açılınca birden ortaya çıktı.<br />gecenin kaçıydı bilmiyorum.<br />ateşin başında kalabalık kendi halindeki insanların içinde, eskice bi kanepede yüzümü göğe döndüm.<br />tam ordaydı. tepede.<br />bembeyaz.<br />açılan bulutların ortasında.<br />beklenmeden gelen mektup gibiydi.<br />ateşte yanarken ağlayan ağaçların sesine inat bembeyazdı.<br />ilk çağlarda insanların aya, güneşe ateşe tapmalarından daha doğal ne olabilirdi.<br />sol omuzumun üzerine döndüm.<br />gözlerim ateşe kitlendi.<br />nasıl bir büyüsü vardı doğanın.<br />gözlerimi alamadan saatler geçti.<br />arada kaybolup gelen dolunay. kaybolup gelen ben.<br />farkımız yoktu.<br />bütün kötülükler toprağa karıştı.<br />gitti.<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">nisan-2005</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116842729594228448?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1168246371375809312007-01-08T10:10:00.000+02:002007-01-08T10:52:51.426+02:00çok çalışmaktan yorgun düşmüş insanlarda beni çeken bir şey var. gözlerimi alamıyorum üzerlerinden.<br /><br />babamın ellerine de bakardım öyle. işten geldiğinde ellerine su dökerdim bazen, sular pek sık kesilirdi eskiden, hatırlar mısın? beyaz ve kocaman sabun kalıbı ellerinin içinde kaybolurdu; bütünün günün kiri ve sıkıntısı köpüklere karışmış bi' şekilde akar giderdi lavabonun deliğinden.<br /><br />şiiri ilk o zaman mı duydum?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116824637137580931?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1167431145208711762006-12-30T00:00:00.000+02:002006-12-30T00:26:18.823+02:00istanbul'un çatılarından hep başka dünya. tanrı yukardan böyle görüyorsa hem üzülüyordur hem seviyordur bizi.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116743114520871176?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1167384291502752222006-12-29T12:12:00.000+02:002006-12-29T11:50:57.010+02:00<span style="font-family:trebuchet ms;">her olayın bi' sebebi olduğuna gün geçtikçe daha çok inanmaya başlıyorum. bazen istediğimizi sandığımız şeyleri aslında istemediğimizi ya da istemediğimizi söylediklerimizden hiç ayrılmak istemediğimizi düşünüyorum. kendimde bunu görüyorum en azından... artık daha dürüst olmaya çalışıyorum bu yüzden, öncelikle kendime. gerçekten neyi, niçin istediğimi görmeye çalışıyorum ve ne yaptığıma bakıyorum bununla ilgili. ilginç olabiliyor bazen. o kadar istediğimi söylediğim şeylerle ilgili bazen hiçbirşey yapmıyor oluşumun sebebi aslında istememem demek ki... yoksa gerçekten istediği birşeyi neden yapmasın ki insan? daha çok istediği şeyler engel olabilir sadece, o kadar...<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;">sayın burhan toprak, çevirisine kendi inançlarını karıştırmış da olsa <a href="http://gaia-notlar.blogspot.com/2006/12/xxxv.html">epiktetos</a> okumak güzel...</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116738429150275222?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1167228475269051362006-12-27T16:16:00.000+02:002006-12-27T16:07:55.310+02:00yapacak bir sürü iş ve görmek istediğim bir sürü insan varken; zaman, hem su olmuş akıyor hem de durmuş.<br /><br />büyükşehir belediyesi'nin dağıttığı lale soğanları ekilmeyi bekledikleri merdiven altından her geçişimde bağırıyorlar; "artıık ekilmemiz lâzıııııımmm!"<br /><br />hazırlanacak hediyeler var; kendi kendime sürekli "almasam da olur ama alsam şa'ane olur" iç konuşması yaptıran...<br /><br />kaloriferin üstüne portakal koydum ısınsın diye. babanem yapardı eskiden. havada da aynı böyle kar kokusu olurdu genelde. okullar tatil olmuş ve kokusunun yanında sessizliği de gelmiş olurdu karın.<br /><br />soğuk di'mi?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116722847526905136?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1166803457706397152006-12-22T18:18:00.000+02:002006-12-22T18:04:17.756+02:00uykusuzum belki, canım da sıkkın olsun hadi üstüne, hatta param da olmasın... olmaz mı? olur. hava da soğuk olsun sanki bana inat, olsun.<br /><br />yataktan çıkmadan ağlak filimler seyredip, tıka basa yesem ya da kalabalık insanlara karışıp sarhoş olsam... gider mi hepsi?<br /><br />yok yok... gülsem halime. "ne kadar ciddiye alıyosun kızım kendini!" diye bağırsam bi' de üstüne kahkaha atarken... babanem -kulakları çınlasın- küçük bi' yaraya ağlarken görünce beni "kedi kıçını yara sanmış!" derdi.<br /><br />peki o zaman şa'ane bi' haftasonu olsun mu ikimize de?? olsun.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/1600/808250/denizindibi.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/400/167723/denizindibi.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116680345770639715?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1166543286672324192006-12-19T18:18:00.000+02:002006-12-19T17:48:06.860+02:00bazen ayırt edemiyorum hangisini yapmak daha doğru diye... yine devrik bi' cümle oldu bak... hangisini yapmanın daha doğru olduğunu bazen ayırt edemiyorum. olmalı doğrusu mesela. ama hangisi doğru dersen bana yanlış gibi görünenin halimi daha iyi anlattığını düşünüyorum derim.<br /><br />avrupa birliği üyelik görüşmelerinin kaç maddede askıya alındığı değil kafamı kurcalayan, böyle şeyler işte...<br /><br />en doğru görünenler mi doğrudur her zaman?<br /><br />viveka, zümrüd-ü anka kuşunun özelliğidir. ayırt etme özelliği...<br /><br />bazen çok zor olabiliyor.<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/1600/IMG_2798.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/400/246950/IMG_2798.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116654328667232419?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1166003096056690062006-12-13T11:11:00.000+02:002006-12-13T11:48:27.430+02:00"Bazen karıştırıyorum ya, çok uzun bir gündü"<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://static.flickr.com/91/220883378_a8c1920482_b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px;" src="http://static.flickr.com/91/220883378_a8c1920482_b.jpg" alt="" border="0" /></a><br />bazen birdenbire gelir. aslında elbet birdenbire değildir de farkına varmamışımdır.<br /><br />bazen hangisi doğru bilemiyorum. üstünde durmamaya çalışıyorum böyle zamanlarda. karar verme hemen diyorum.<br /><br />bazen canım yanıyor. yine de özlemişim.<br /><br />fidan kasumova dinliyorum. eski bi' hediye... <span style="font-size:78%;">"girdim yarin bahçasına çiçekler açmış, o yar benim yüreğime yaralar saçmış... gel...gel... gel güzelim gelll... sevirem seni... eğer kısmetim olarsan alaram seni..."</span><br /><br />bazen sadece arkanı dönmek, ne kadar zor ve ne kadar kolay...<br /><br />bazen de'il her zaman fiziksel çalışma iyi bi'şey...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116600309605669006?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1165825928496810152006-12-11T10:10:00.000+02:002006-12-11T10:32:08.540+02:00-------------<br /><br />sanki istanbul başka bi' şehir bu sabah. belki yeni doğmuş, belki yeni keşfedilmiş. sislerin içinde kuş cıvıltıları, güneşli ve soğuk hava. ilerledikçe sislerden çıkan yeni bir hayat sanki önüme. <br /><br />ne güzel sabah.<br /><br />------------------<br /><br />bi' kıtadan öbürüne geçtim; yanımda birileri, aklımda başka... tam üstündeyken köprünün iyi dileklerimi gönderdim. aldın mı?<br /><br />------<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116582592849681015?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1165334060498342362006-12-05T18:18:00.000+02:002006-12-05T17:54:20.576+02:00bi'şeyleri yapmayı unutuyormuşum hissini sevmiyorum.<br /><br />kabak yemeği yaptım dün ilk defa... insanlara yemek yapmak güzel...<br /><br />ellerimi sürekli kremliyorum, kış geldi demek bu...<br /><br />yeni bi' yıl geliyor. ne kadar çabuk, ne kadar uzun...<br /><br />inceliklerdir hayata tat veren, dikkat etmek lâzım...<br /><br />öğleden sonra bi' saat uyumuşum, hem güzel hem serseme çeviren...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116533406049834236?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1164883451559013352006-11-30T13:13:00.000+02:002006-11-30T12:49:30.306+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/1600/850491/Resim%20198.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/1053/1420/400/77860/Resim%20198.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br />hangisi gerçek mutluluk diye sordum bi'gün kendime. çünkü iki çeşit mutluluk vardı; biri o anda diğeri sonrasında... nasıl mı? mesela çikolata yemek istersin deli gibi, yediğin anda acayip mutlu olacaksın, yemezsen ertesi gün ya da bi'ay sonra afferim diyeceksin kendine ve gurur duyacaksın, mutlu olacaksın.<br /><br />hangisiydi beni gerçekten mutlu eden ve hangisine göre yaşamalıydım?<br /><br />bi' süre ilkini denedim açıkçası. hazzın peşinden koşmak, anlık hazlar için yaşamak ve tadlarına bakmak çok cazipti doğrusu.<br /><br />zaman geçtikçe mutluluk mutsuzluğa dönüşmeye başladı. anlık olarak varolup, geçip gittikten sonra çok zaman hatırlanmaya bile değmeyen ve birbirinin aynı günlere dönüştü hayat.<br /><br />"Maddi hayata tapanlar, deniz suyu içenlere benzerler, içtikçe susuzlukları artar."<br />Muhittin-i Arabi<br /><br />sözünü daha duymamıştım ama gayet iyi hissedebiliyordum.<br /><br />böylece bir kriter geliştirdim kendime; karar vermem gerektiği anda, sonrasını düşünüyorum o andaki duygularımdan sıyrılmaya çalışarak. duygularıma pek kapılmamam gerekiyor böyle anlarda çünkü onlar genelde haz peşine gitmeyi tercih ediyorlar. oysa bakınca duygular çok güvenilecek kılavuzlar değil. çünkü bugün hoşuma giden ya da sevdiğim şeyi yarın sevmeyebiliyorum. daha ben'le ilgili, daha evrensel ve daha sonsuz birşey olmalı kılavuz aldığım şey ki, her zaman aynı yolda ilerlemeye devam edeyim.<br /><br />çok kolay olduğunu söylemedim. hatta çok zaman insanın canı fena yanabiliyor.<br /><br />ama sonrası... etrafındaki herşeyle barışık bir hayat sürmek; akıntıda, onun kusursuz gidişine uyumla akmak gibi...<br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-size:78%;">fotoğraf için <a href="http://kovuktakiler.blogspot.com/">kovuktaki şa'ane insan</a>'a teşekkürler...</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116488345155901335?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1164711458379267852006-11-28T13:13:00.000+02:002006-11-28T12:57:38.406+02:00halden hale geçen nedir peki kuzum?<br /><br />duygularımız mı? düşüncelerimiz mi? enerjimiz mi?<br /><br />düşüncelerimizin değişmesi o kadar kısa süreli ve anlık değil aslında... enerjimiz kullanımımıza göre... duygularımız ise saniyelik!<br /><br />neye göre hal değiştiriyorlar peki?<br /><br />rüzgarda hareket eden yapraklar gibi... tamamen dışımızda kontrolleri!<br /><br />peki o zaman, hani o çok bahsettiğimiz özgürlüğümüz nerde? rüzgarın keyfiyetine mi bağlı?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116471145837926785?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1164643392180116322006-11-27T18:18:00.000+02:002006-11-27T18:03:12.206+02:00halden hale geçmek nasıl da anlık...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116464339218011632?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1164182063935688042006-11-22T09:09:00.000+02:002006-11-22T09:54:23.990+02:00istanbul'da iki gündür yaprak yağmuru var.<br /><br />çok romantik oldu değil mi? aslında gerçeğin ta kendisi. bilirsin ki vıcık vıcık romantizm en tahammül edemediğim.<br /><br />koluma, yüzüme, otobüsün camına, çantamın üstüne, ayağımın tam önüne döne döne konan yapraklar var. gökyüzünden yağmur gibi yağıyorlar. ve o kadar güzeller ki, kasım en sevdiğim ay olacak sırf bu yüzden. sarı, kahverengi, kırmızı yüzlerce yaprağın üstünde yürüyorum. bir yerlerde müzik çalmaya başlıyor. bach ya da vivaldi olabilir -günün saatine göre değişiyor.- tam bugün kıpkırmızı bi' ağaç gördüm, durmadan yere akıyordu yaprakları.<br /><br />ben mi abartıyorum diyorum kendime. bi' insanın doğaya bakıp sarhoş olması çok mu tuhaf? ben miyim tuhaf olan? hayır inanmıyorum.<br /><br />romantizm nedir sence?<br /><br />kocaman bi' masada mum ışığında karşılıklı yenen bi' yemek mi?<br /><br />pencerenin önünde serenad yapması mı sevgilinin?<br /><br />pırlanta yüzüğü şampanya bardağında armağan etmesi mi?<br /><br />cosmopolitan'da bunlardan bahsedip duruyorlar herkese. oysa ne kadar saçma. başkasından öğrenilmiş, ödünç alınmış düşlerle, inceliklerle ne kadar dokunabilir ki insan kendine ya da bi' başkasına?<br /><br />romantizm, hayattaki o şiiri yakalamaktır. yakaladığını başkasına verebilmektir. hayata gerçekten dokunduğun anlarda ortaya çıkan şeydir.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116418206393568804?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1163669961918018152006-11-16T11:11:00.000+02:002006-11-16T12:01:09.373+02:00sanki bir haftadır tam sonbahar; hem havanın sıcaklığı, hem güneş, hem de artık çoğu yaprağını sarartmış olan ağaçlar. hepsi bir arada o kadar güzel oluyor ki sait faik'i yanıma alıp sokak sokak dolaşmak istiyorum.<br /><br />boğazda sis vardı. hafif puslu görüntünün arkasında gezip duruyordu gemiler, vapurlar, tekneler... otobüse binerken sıra kavgasına tutuşan kadınlar bile susmuşlardı; sessizlikle karışık güneş vardı. sırtımdaki ağrı ayağa kalkınca daha da şiddetlense de ona aldırmayıp maviye bakmaya devam ettim.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116366996191801815?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1163593131428804102006-11-15T14:14:00.000+02:002006-11-15T14:18:51.816+02:00ormanda gezip, her sefer neşelenmeme sebep olan soğuk ve güneşli havada tadını çıkardıktan sonra köprüaltındaki o küçük yere gidip, sakin ve haliç manzarasında bira içip güzel bi' sohbetle tamamladım günü, hayattan başka ne isteyebilirdim ki?<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/1600/tatil%20248.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/400/tatil%20248.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116359313142880410?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1162763104019018722006-11-09T16:16:00.000+02:002006-11-09T16:09:07.370+02:00hiç eskiyi özler misin kuzum? eski zamanları diyorum? hani "çocuktuk o zamanlar..." dediğimiz günleri? "saftık saf..."<br /><br />bu artık kirlendik mi demek?<br /><br />yaşamak, öğrenmek kirlenmek mi demek?<br /><br />insanların akıllarından neler geçirdiklerini tahmin edebilmek mi isterdin bi' zamanlar? yoksa o da mı eskide kaldı?<br /><br />hiç bir şey bilmemeyi, öğrenmiş olmamayı dilemedin mi hiç?<br /><br /><br /><br /><br /><br />bilmenin mutsuzluk getirdiğine inandım uzun zaman. fakat "bilmek istemek" tuhaf bi'şeydi. canını yakan bi'şeyi hâlâ yapmaya neden devam eder insan?<br /><br />dövüş sanatlarında ilk başlayan kişi beyaz kuşaktır, konuya benim kadar alakasız biri bile bilir bunu. öğrendikçe renkler değişmeye başlar. en son tekrar beyaz kuşağa gelirsin. bu ilk baştaki beyazdan farklıdır. artık güçsüz ve kırılgan değildir.<br /><br />ilk başta çabucak kirlenen küçük bi' çocukken son safhada gücün, bilginin gücünün saflığı vardır.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116276310401901872?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1162913751744892222006-11-07T17:17:00.000+02:002006-11-07T17:37:39.766+02:00aşk yoksulluğu kötüleştiren bizleri<br />yoksa saçı okşanan hangi çocuk döver kardeşini?<br />açız biz demiş ya nâzım, en çok sevgiye...<br />parmağının minik bir kıpırtısını bile bilene özlem<br />özlem doymayınca<br />parmak olur kesilen<br /><br /><br />herkesin on parmağı mı var sanki?<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;">2002</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116291375174489222?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1162800175848372302006-11-06T10:10:00.000+02:002006-11-06T10:02:55.890+02:00yolda, sanırım pek fazla kimsenin dikkatini çekmeyen harika bi' dans gösterisi seyrettim. cidden harikaydı. kocaman salkımlı dallarıyla, kocaman okaliptüs -sanırım okaliptüs- rüzgarın eşliğinde enfes bir gösteri sundu. ağzım bi' karış açık seyrettim. -içimden- alkışlarla inlettim otobüsü.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116280017584837230?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1162482568596449892006-11-02T17:17:00.000+02:002006-11-02T17:49:28.716+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/1600/tatil%20214.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/400/tatil%20214.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116248256859644989?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1162285606376809162006-10-31T11:11:00.000+02:002006-10-31T11:09:27.530+02:00şemsiyelerin altında geziyorum iki gündür ve ayaklarım hep ıslak. sesimi uzak bi' yerde bıraktım yerine biraz halsizlik ve keyifsizlik aldım.<br /><br />geceyarılarına yakın metro istasyonlarında ıslak şemsiyeme dayayıp kafamı, gelecek treni bekliyorum.<br /><br />tek başına yolculuk yapan insanların arasında değişik bir bağ var. hiç kimse söylemese de var bu. farketmemiş miydin?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116228560637680916?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1162285733093657802006-10-31T10:10:00.000+02:002006-10-31T11:08:53.123+02:00denizin ecesi...<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/1600/IMG_2537_1_1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/400/IMG_2537_1_1.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116228573309365780?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1162147378775527772006-10-29T20:20:00.000+02:002006-10-29T20:42:58.856+02:00uzun yolculuklar, arabanın içine vuran ışıklar, ateş, kahkahalar, planlar, dönüp dolanıp birbirine çarpan-teğet geçen-görünmeyen düşünceler, bi' uçtan diğerine koşmalar, yollar, cam buharları, yol kenarı benzinci marketlerinden alınan bozuk çikolatalar, kısılan ses, eklenenler, kaybolanlar, güneş, açıkhavada yenen yemekler, uçan balonlar, suyun üstünden havalanan kuşun kanat sesiyle suyun sesinin aynı anda boş avluda yankılanması...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116214737877552777?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1161459150415236462006-10-21T22:22:00.000+03:002006-10-21T22:33:07.030+03:00<div style="text-align: left;"><br /><br />hep havalara suç buluyorum ya, aslında emin değilim. sonbaharın bunca filime, şarkıya fon olması boşuna değil ya!<br /><br />romantik komedi filminde oynayasım var. aklında olsun...<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116145915041523646?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1161348792469098302006-10-20T15:15:00.000+03:002006-10-20T15:53:12.606+03:00cuma günü saat üçü geçmişken, ne kadar sabırsız olabiliyor insan. oysa ne cuma gecesi randevum var, ne de bölümlerini peşpeşe eklediğim dizilerim... ama yine de haftasonu demek yenilik demek, başkalık demek, yapacak şeyler, görecek insanlar, gidilecek yollar demek... hele ki sonu bayrama çıkıyorsa.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116134879246909830?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1161089982166780862006-10-17T16:16:00.000+03:002006-10-17T15:59:42.646+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/1600/IMAG0013%20copy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1053/1420/400/IMAG0013%20copy.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br />aklından geçenlerin dile dökülmesi demek aslında onları somutlaştırmak demek, somutlaştırınca onların gerçekten ne olduklarını çözmen de daha kolay oluyor.<br /><br />olduğundan daha mı büyükler içerdeyken? çok zaman...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116108998216678086?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1160641301783225872006-10-12T11:11:00.000+03:002006-10-12T11:23:34.840+03:00ilkokulda, hayat bilgisi denen derste öğrettiklerini çok iyi hatırlıyorum; yaz ve kış başlangıcında bahar temizliği yapılması gerektiğini, mevsime göre yazlık-kışlık kıyafet değişimi yapılmasından, soba kurulup kaldırılmasına -evlerin çoğu sobalıydı bizim zamanımızda, bizim apartman kaloriferli olmasına rağmen çalışmaz, işletilemez, herkes soba kurardı-, turşu, tarhana hazırlanmasına kadar bir çok şey yerleştirdiler küçük kafalarımıza. belki o yüzden olsa gerek, bunları hatırlayınca, küme yapılmış sıralarımızın olduğu sınıfa kaçıyor aklım hâlâ...<br /><br />sadece fiziksel bir hazırlık olmadığını, daha doğrusu sadece fiziksel olarak karşılamak ve hazırlanmanın yanında; yaşanan bir dönemin kapatılması, hesap-kitabın tutulması, biriken fazlalıkların bırakılması, zamanı geçen şeylerden vazgeçmesi, yeni bir başlangıca hazırlık zamanı olduğunu anladım bi' ara...<br /><br />kıyafetlerimi toparladım, fazlalıklarıma ve ihtiyacım olanlara karar verdim, muhasebemi yaptım... şimdi hazırım yazı kapatmaya...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-116064130178322587?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1159796881027502552006-10-05T16:16:00.000+03:002006-10-05T16:43:16.406+03:00dinlediğim bir parçaya eşlik ederken, sesimin ve yorumumun ne kadar harkulade olduğuna inanamazsın, ben bile inanamıyorum. bi' kaç kere tereddüte düşüp müziği kapadım da acı gerçekle yüzleştim.<br /><br />lise zamanlarında beni detone olmakla suçlarlardı, oysa ki ben ilkokuldan başlayarak okul korolarında şarkı söylemiş bir insandım. hem gayet güzel söylüyordum, sanattan anlamayan onlardı. yıllarca şarkıları kendi yorumumla söylediğim iddialarıma gülüp geçtiler.<br /><br />oysa geçen gün bizim iki numara -ki biliyorsun kendisi mümkün olsa yirmidört saat müzikle yaşayacak- benim detone olmadığım konusunda bir açıklama yaparak yılların ezilmişliğine son verdi.<br /><br />gerçekten kendi yorumumla söylüyorum, dinleyenlerin ha düştü ha düşecek diye detoneye kaymamı bekledikleri o çizginin üzerinde gezinip duruyorum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-115979688102750255?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-15354571.post-1159783657693198162006-10-02T13:13:00.000+03:002006-10-02T16:32:54.886+03:00aslında şimdi günün tam bu saatinde ve tamburada çalarken, üstelik etrafta bi' o kadar sessizken ve soğumaya yüz tutmuş istanbul sonbaharında, belki de çok farklı şeyler söylemeliyim. ama uykusuzluk beni sinirli bir insan yapıyor. evet malesef bu da var; tedbirli ve uykusuzluğa dayanıksız biriyim. üstelik gürültücü insanları da sevmiyorum, hayır canım neden nefret edeyim, o kadar değil, sadece sevmiyorum işte.<br /><br />otobüste yan koltukta oturan kız mesela, hem mütemediyen burnunu çekip -içinde birşey olmayan burun çekilince borazanvari bir ses çıkartabiliyor- hem de sakız çiğniyordu ki aslında bu iki eylemin bir arada yapılması hem kendi hem etraftaki insanların ruh ve beden sağlıkları için hiç iyi değil.<br /><br />sonra o şişman teyze... hani şu sadece köprüyü geçene kadar, bir durak binen. genelde rastlaşıyoruz; hergün aynı saatteki otobüse binme dakikliğini gösteremeyen ben miyim yoksa o mu çok emin değilim. neyse konuyu dağıtmayayım, neden bu teyzecim her sefer başkalarından akbil istiyor? üstelik elinde hazır bozuk paralarıyla...<br /><br />gittiğim yol hepi topu yirmi dakika olmasına rağmen hava sıcaklığının hissedilir derecede -bu iki kelimenin biraraya gelince hem bilinmezlik hem de kesinlik içermesi ilginç di' mi?- değişmesinin sebebi nedir?<br /><br />sonra kafamı kurcalayan daha bir sürü şey var aslında; mesela, uçakların o ağırlığa rağmen nasıl olup da uçabildiklerini bilimsel açıklamalar aklıma yatsa da mantık olarak pek algılayamıyorum. bi' de gemiler tabi, gerçi onlar daha anlaşılabilir. hele telefonlar! sesi tellere yükledin hadi tekrar nasıl çözüyorsun?<br /><br />bunları boşver sen, aslında can sıkıntısından düşünüyorum, böyle boş şeyler düşünmek insanı dinlendirebiliyor.<br /><br />dün bi' kaç düğüm öğrendim; sekizli, kelebek, camadan, pursik, kazık... bi' de bu düğümleri kullanarak ipe tırmanıp inmeyi...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/15354571-115978365769319816?l=bugunbirgunogun.blogspot.com' alt='' /></div>gaiahttp://www.blogger.com/profile/06069458130443333973noreply@blogger.com5